Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature Medicine, ρίχνει φως στον βιολογικό μηχανισμό της γήρανσης, προσδιορίζοντας παράλληλα τις ηλικίες-κλειδιά όπου οι αλλαγές γίνονται πιο αισθητές.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Tony Wyss-Coray, πραγματοποίησε μια εκτενή ανάλυση κυτταρικών στοιχείων από 4.263 άτομα, ηλικίας 18 έως 95 ετών. Στόχος ήταν να εντοπιστούν οι στιγμές όπου συμβαίνουν σημαντικές δομικές αλλαγές στο σώμα. Εξετάζοντας τα επίπεδα περίπου 3.000 διαφορετικών πρωτεϊνών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι 1.379 από αυτές μεταβάλλονται με την ηλικία.

Παρόλο που τα επίπεδα αυτών των πρωτεϊνών παραμένουν σχετικά σταθερά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, η μελέτη αποκάλυψε ότι υπάρχουν τρεις ηλικίες όπου οι μεταβολές είναι εντονότερες: γύρω στα 34 έτη (νεαρή ενήλικη ζωή), στα 60 έτη (ύστερη μέση ηλικία) και στα 78 έτη (γήρας).

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η βιολογική γήρανση δεν είναι μια ομοιόμορφη διαδικασία, αλλά μάλλον μια σειρά από «αλλαγές ταχύτητας» που συμβαίνουν τρεις φορές κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Τα 34, τα 60 και τα 78 έτη αποτελούν, σύμφωνα με την έρευνα, τα βασικά ορόσημα.

Το πρώτο αξιοσημείωτο σημάδι φυσικής φθοράς εντοπίζεται γύρω στα 34 έτη, σηματοδοτώντας το τέλος της βιολογικής νεότητας. Ακολουθεί η φάση της ενήλικης ζωής, που εκτείνεται από τα 34 έως τα 60 έτη, και στη συνέχεια η περίοδος της «όψιμης ωριμότητας», η οποία καλύπτει τις ηλικίες από 60 έως 78 ετών. Μετά τα 78 έτη, το σώμα εισέρχεται στο τελικό στάδιο της γήρανσης.

Η επιστήμη συνδέει τη διαδικασία γήρανσης με τη μειωμένη ικανότητα επιδιόρθωσης του DNA, η οποία οδηγεί σε σταδιακή επιβράδυνση του μεταβολισμού, απώλεια μυϊκής μάζας και αποδυνάμωση των οστών.

Η μελέτη καταγράφει επίσης και άλλα σημάδια γήρανσης, όπως διαταραχές ύπνου, μείωση της ακοής και της όρασης, βραδύτερη κινητικότητα, εμφάνιση ρυτίδων και κηλίδων στο δέρμα. Επιπλέον, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο εγκέφαλος δυσκολεύεται περισσότερο να ανακαλέσει πληροφορίες στην καθημερινή ζωή.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι όλα αυτά τα συμπτώματα συνδέονται με τη μειωμένη παραγωγή πρωτεϊνών και τις αλλαγές στο μοριακό περιβάλλον του οργανισμού. Συμπερασματικά, οι πρωτεΐνες του πλάσματος αποτελούν σημαντικούς βιοδείκτες της συνολικής υγείας και της βιολογικής ηλικίας.