Τα συστήματα που στηρίζουν τη ζωή στη Γη καταρρέουν: SOS από επιστήμονες

Επτά από τα εννέα πλανητικά όρια βρίσκονται στη ζώνη κινδύνου

Επιστήμη
Δημοσιεύθηκε  · 5 λεπτά ανάγνωση

Ομάδα 60 επιστημόνων ανέλυσε μια σειρά δεικτών, μεταξύ των οποίων η κλιματική αλλαγή, η μεταβολή της ακεραιότητας της βιόσφαιρας και οι αλλαγές στα αποθέματα γλυκού νερού. Τα εννέα πλανητικά όρια που επιτρέπουν την άνθηση της ζωής στον πλανήτη μας παρουσιάζουν εντυπωσιακή υποχώρηση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, επτά από τα εννέα όρια βρίσκονται στα χειρότερα επίπεδα από όταν ξεκίνησε η έρευνα, πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες. Τέσσερα βρίσκονται στην κόκκινη ζώνη υψηλού κινδύνου και τρία στην κίτρινη ζώνη αυξανόμενου κινδύνου, ενώ μόνο δύο παραμένουν στην ασφαλή πράσινη ζώνη.

Η έκθεση με τίτλο «Planetary Health Check 2026» αναφέρει: «Οι επιπτώσεις της υπέρβασης των πλανητικών ορίων γίνονται όλο και πιο εμφανείς παντού γύρω μας.

«Τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν τον τελευταίο χρόνο δείχνουν ότι η κλιματική αλλαγή εξελίσσεται ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν προηγουμένως, προκαλώντας άνευ προηγουμένου κύματα καύσωνα στη ξηρά και στους ωκεανούς και τροφοδοτώντας καταστροφικά ακραία καιρικά φαινόμενα.»

Η ίδια έκθεση αναφέρει τρία ιδιαίτερα ανησυχητικά ευρήματα για τους τροπικούς κοραλλιογενείς ύφαλους, την κυρία κυκλοφορία ανακύκλωσης του Ατλαντικού και τις μεγάλες μάζες πάγου της Ανταρκτικής:

«Οι τροπικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι έχουν υποστεί το σοβαρότερο φαινόμενο μαζικής λεύκανσης που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, η διακοπή της κύριας κυκλοφορίας ανακύκλωσης του Ατλαντικού θεωρείται πλέον ένας πιθανός κίνδυνος ακόμη και σε σενάρια χαμηλών έως μέσων εκπομπών, ενώ οι μεγάλες μάζες πάγου της Ανταρκτικής ενδέχεται να έχουν ήδη αρχίσει να ολισθαίνουν προς τον ωκεανό.

«Με επτά από τα εννέα όρια να έχουν ξεπεραστεί, έχουμε ωθήσει τη Γη εκτός του «Ασφαλούς Χώρου Λειτουργίας» της – πράγμα που σημαίνει ότι μετατρέπουμε τη Γη από ένα ασφαλές σπίτι σε έναν τόπο γεμάτο κινδύνους που απειλούν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.»

Σύμφωνα με την έκθεση, η κόκκινη ζώνη υποδηλώνει ότι έχει καταστεί πιθανή σοβαρή, μη αναστρέψιμη ζημιά σε βασικές λειτουργίες του πλανήτη. Η κλιματική αλλαγή εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, γεγονός που καθιστά αναγκαία την άμεση λήψη μέτρων ώστε να αποφευχθεί η παγίωση μόνιμων αλλαγών.

Επίσης, η έκθεση σημαίνει συναγερμό για την εισαγωγή νέων ουσιών, με αναφορά στην απελευθέρωση τεχνητών ουσιών, όπως πλαστικά, συνθετικές χημικές ουσίες, φυτοφάρμακα και άλλοι ρύποι. Οι βιοχημικές ροές βρίσκονται επίσης σε αρνητικό έδαφος, υποδηλώνοντας σοβαρή διαταραχή των κύκλων θρεπτικών ουσιών της φύσης.

Η βιόσφαιρα της Γης κηρύσσεται επίσης σε κίνδυνο, καθώς έχει σημειωθεί σημαντική απώλεια ειδών, οικοσυστημάτων και οικολογικών λειτουργιών που συντηρούν τη ζωή στον πλανήτη μας.

Στην κίτρινη ζώνη βρίσκονται τα συστήματα γλυκού νερού της Γης, η χρήση της γης και η οξίνιση των ωκεανών. Μόνο δύο μεγέθη παραμένουν στην πράσινη ζώνη: η μείωση του στρατοσφαιρικού όζοντος, δηλαδή η αραίωση του στρώματος του όζοντος, και η συγκέντρωση αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα. Τα αερολύματα είναι αιωρούμενα σωματίδια που επηρεάζουν το κλίμα, τα πρότυπα βροχοπτώσεων και την ανθρώπινη υγεία.

Μεταξύ των συγκεκριμένων οικοσυστημάτων που επισημαίνονται στην έκθεση συγκαταλέγεται το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, το οποίο βρίσκεται κοντά στο να ξεπεράσει ένα κρίσιμο όριο. «Αν ξεπεράσει το σημείο καμπής, έως και το 70% του δάσους του Αμαζονίου θα μπορούσε να μετατραπεί από πλούσιο τροπικό δάσος σε ξηρή τροπική σαβάνα», έγραψε ο κύριος συντάκτης της έκθεσης, ο καθηγητής Κάρλος Νόμπρε, από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο.

«[Αυτό θα] απελευθέρωνε εκατοντάδες δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, με αποτέλεσμα την ανεπανόρθωτη απώλεια μυριάδων ειδών και τη μείωση της φυσικής κληρονομιάς της Γης.

«Οι επιπτώσεις που θα προκύψουν θα εκτείνονται πολύ πέρα από την ίδια την Αμαζονία, με σοβαρές συνέπειες για τη σταθερότητα του κλίματος, την επισιτιστική και υδρική ασφάλεια, καθώς και την ανθρώπινη υγεία σε όλο τον κόσμο, όπως ο αυξημένος κίνδυνος επιδημιών.»

«Εκτός από μια οικολογική καταστροφή, η απώλεια του Αμαζονίου θα αποτελούσε ηθική πληγή: ένα σημάδι ότι αφήσαμε έναν από τους σπουδαιότερους ζωντανούς κόσμους της Γης να εξαφανιστεί υπό τη φροντίδα μας.»

Ο θαλάσσιος πυθμένας βρίσκεται επίσης ανάμεσα στα σημεία που προκαλούν ανησυχία, καθώς υφίσταται ζημιές από την αλιεία βυθού και αντιμετωπίζει την αυξανόμενη απειλή της εξόρυξης σε βαθιά νερά. Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι οι προοπτικές έχουν επιδεινωθεί από πέρυσι, καθώς η πίεση σε διάφορα βασικά συστήματα υποστήριξης της ζωής συνεχίζει να αυξάνεται.

Η έκθεση, που συντάχθηκε από το Planetary Boundaries Science Lab, προειδοποιεί ότι οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής θα αποτύχουν, εκτός αν προστατευθεί και αποκατασταθεί η φύση. Τα δάση, οι υγρότοποι και άλλα οικοσυστήματα απορροφούν σήμερα τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, αλλά αυτές οι φυσικές δεξαμενές άνθρακα παρουσιάζουν σημάδια εξασθένησης καθώς επιδεινώνεται η περιβαλλοντική ζημιά.

Οι ερευνητές εξέφρασαν επίσης ανησυχίες για τη χημική ρύπανση. Μικροπλαστικά, οι «αιώνιες χημικές ουσίες» PFAS και χιλιάδες άλλες συνθετικές ουσίες απελευθερώνονται στο περιβάλλον με ρυθμό ταχύτερο από ό,τι επιτρέπει η σωστή κατανόηση των επιπτώσεών τους.

Παρά τις δυσοίωνες προοπτικές, η έκθεση αναφέρει ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα. «Τα επιστημονικά δεδομένα είναι σαφή: Έχουμε ωθήσει τον πλανήτη πολύ πέρα από τον Ασφαλή Χώρο Λειτουργίας του», καταλήγει. «Παρά ορισμένες θετικές εξελίξεις, οι τρέχουσες προσπάθειές μας απέχουν πολύ από το να είναι επαρκείς. Το παράθυρο ευκαιρίας για δράση και αποφυγή μη αναστρέψιμων αλλαγών στενεύει – αλλά παραμένει ανοιχτό.

«Μέσω επείγουσας και αποφασιστικής δράσης, μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία μας προς τη βιωσιμότητα. Η επιστροφή στον Ασφαλή Χώρο Λειτουργίας αποτελεί το καθοριστικό καθήκον για ένα σταθερό και βιώσιμο μέλλον.»

Ο Νίκλας Κίτζμαν, συντάκτης της έκθεσης, συνέστησε: «Έχουμε ακόμα περίθώριο να αντιστρέψουμε την κατάσταση, αλλά πρέπει να αρχίσουμε να αναστρέφουμε τις τάσεις όσον αφορά τις εκπομπές και την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια», δήλωσε στο Live Science. «Ο χρόνος μας εξαντλείται ραγδαία».