Ο Σκοτ Ρίτερ, πρώην αξιωματικός πληροφοριών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ και αναγνωρισμένος στρατιωτικός αναλυτής, προβαίνει σε μια ηχηρή εκτίμηση που συγκλονίζει τη διεθνή κοινότητα. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη δρομολογήσει μια στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν και η τρέχουσα διπλωματική δραστηριότητα δεν είναι παρά ένας τρόπος για να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος χρόνος επιχειρησιακής προετοιμασίας.

Στο πλαίσιο της διαδικτυακής εκπομπής «Dialogue Works» με τον καθηγητή Νίμα Αλκοσίντ, ο Ρίτερ συντάχθηκε με την άποψη της πλειονότητας των αναλυτών, τονίζοντας ότι η Ουάσιγκτον θα προχωρήσει στο χτύπημα μόλις ολοκληρωθούν οι στρατιωτικές προετοιμασίες. Εξήγησε ότι η αμερικανική στρατιωτική μεθοδολογία δίνει τεράστια έμφαση στην αντικειμενική αξιολόγηση των δεδομένων και την εξέταση όλων των πιθανών σεναρίων πριν από τη δράση.

«Η συγκέντρωση δυνάμεων δεν γίνεται παρά για να επιτεθούν» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ρίτερ, προσθέτοντας πως «και οι “διαπραγματεύσεις” είναι ο τρόπος που οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν για να “γεμίσουν” τον χρόνο μέχρι να θεωρήσουν ότι είναι έτοιμες για το μεγάλο βήμα».

Ο αναλυτής, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατιωτικός αναλυτής κατά την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», εκτιμά ότι σε περίπτωση σύρραξης οι Αμερικανοί θα επιδιώξουν την απόλυτη κυριαρχία στον αέρα. Προβλέπει μια εκτεταμένη εκστρατεία βομβαρδισμών με στόχο την εξουδετέρωση κάθε προσπάθειας εκτόξευσης ιρανικών πυραύλων, καθώς η εναέρια υπεροχή θα επιτρέπει τον εντοπισμό κινήσεων ακόμα και σε υπόγειες εγκαταστάσεις.

Η ανάλυση του Ρίτερ γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική όταν αγγίζει το σενάριο της ακραίας κλιμάκωσης. Παρόλο που αποφεύγει να προβλέψει την τελική έκβαση, υποστηρίζει πως εάν το Ιράν καταφέρει να βυθίσει αμερικανικό αεροπλανοφόρο, οι ΗΠΑ ενδέχεται να απαντήσουν ακόμα και με τη χρήση πυρηνικών όπλων, καθώς θεωρεί πως δεν δεσμεύονται από ηθικούς ενδοιασμούς σε τέτοιες συνθήκες.

Με βάση αυτή τη λογική, ο Ρίτερ θεωρεί στρατηγικό σφάλμα της Τεχεράνης τη συνέχιση των συνομιλιών όσο συγκεντρώνονται αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή. Κατά την άποψή του, η ιρανική πλευρά θα έπρεπε να είχε θέσει τελεσίγραφο για τη διακοπή της στρατιωτικής ενίσχυσης των ΗΠΑ ή ακόμα και να εξετάσει το ενδεχόμενο προληπτικών πληγμάτων ως μέσο αποτροπής.

Καταλήγοντας, ο Ρίτερ παρομοιάζει τη θέση του Ιράν με εκείνη της Ρωσίας πριν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Εκτιμά ότι η Τεχεράνη προσπαθεί να συμβιβάσει αντίρροπες καταστάσεις, γεγονός που την οδηγεί σε μια ολοένα και πιο δυσμενή στρατηγική θέση, καθώς ο χρόνος φαίνεται να λειτουργεί υπέρ των σχεδιασμών της Ουάσιγκτον.