Οι διεθνείς επιχειρήσεις του Τραμπ

Πλανητικός Κίνδυνος; Οι Επόμενες Κινήσεις του Προέδρου που Προκαλούν Ανησυχία

Πολιτική
Δημοσιεύθηκε  · 3 λεπτά ανάγνωση

Μέσα σε ένα έτος από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ήδη πραγματοποιήσει μια σειρά στρατιωτικών ενεργειών στο εξωτερικό, επιβεβαιώνοντας τις προειδοποιήσεις του προς τη διεθνή κοινότητα. Ενώ η παγκόσμια κοινότητα αναμένει με αγωνία την υλοποίηση της εξαγγελίας για προσάρτηση της Γροιλανδίας – ένα σχέδιο που αναμένεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από Ρωσία, Κίνα και Ευρώπη – το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος του.

Η Νιγηρία βρέθηκε στο στόχαστρο τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους. Στους πρώτους μήνες της θητείας του, διέταξε αεροπορική επιδρομή εναντίον εξτρεμιστών ισλαμιστών στη βορειοδυτική χώρα, επικαλούμενος τη δράση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους της Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του με σκληρή ρητορική, όπου έκανε λόγο για «τρομοκρατικά αποβράσματα» και διεμήνυσε ότι θα υπάρξουν και άλλοι «νεκροί τρομοκράτες αν συνεχιστεί η σφαγή χριστιανών». Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στην πολιτεία Σοκότο, σε συνεργασία με τις νιγηριανές αρχές.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, στόχος του έγινε η Συρία. Η αιφνιδιαστική επιχείρηση, με την κωδική ονομασία Operation Hawkeye Strike, περιλάμβανε περισσότερα από 70 πλήγματα εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), ως απάντηση στον θάνατο Αμερικανών στρατιωτών.

Τον Ιούνιο, οι δυνάμεις των ΗΠΑ έπληξαν τις τρεις κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, λίγες μόλις ημέρες μετά τις συνομιλίες με την Τεχεράνη και πριν από τη λήξη της προθεσμίας των δύο εβδομάδων που είχε θέσει ο ίδιος.

«Τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία», δήλωσε ο πρόεδρος σε τηλεοπτική ομιλία από το Οβάλ Γραφείο. «Οι σημαντικές εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν εξαλείφθηκαν ολοκληρωτικά και πλήρως». Η επέμβαση ακολούθησε έντονες πιέσεις από το Ισραήλ, με στόχο μια γρήγορη κλιμάκωση που θα οδηγούσε σε ένα σύντομο τέλος του πολέμου. Η κίνηση αυτή άνοιξε τον δρόμο για την επίτευξη εκεχειρίας στη Γάζα τον Οκτώβριο, όπου η προσωπική του παρέμβαση υπήρξε καταλυτική, όπως φάνηκε και από την παρουσία του στην τελετή υπογραφής στην Αίγυπτο.

Στις αρχές του 2026, το βλέμμα του στράφηκε στη Βενεζουέλα, με μια εντυπωσιακή επιχείρηση που επιβεβαίωσε – για όσους είχαν ακόμα αμφιβολίες – την προσήλωσή του στο Δόγμα Μονρόε. Η αρχή του 1823, η οποία εκφράζει την αμερικανική πολιτική για τον έλεγχο της δυτικής ηπείρου και την αποτροπή ξένης επιρροής, βρήκε εκ νέου εφαρμογή. Εδώ και εβδομάδες, ο πρόεδρος προειδοποιούσε τον Νικολάς Μαδούρο να εγκαταλείψει τη χώρα, ενώ αμερικανικά πολεμικά πλοία είχαν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή.

Το ερώτημα που γεννάται τώρα είναι: Θα ακολουθήσει η Γροιλανδία; Οι περισσότεροι διεθνείς αναλυτές το θεωρούν βέβαιο. Το δήλωσε, το προειδοποίησε, και η διεθνής κοινότητα το άκουσε. Όμως, το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα ακολουθήσει μετά.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, κουβανικής καταγωγής, χαρακτήρισε την κυβέρνηση στην Αβάνα «τεράστιο πρόβλημα». Μιλώντας στο NBC News, δήλωσε ότι δεν θέλει να επιδοθεί σε σεναριολογία για τα «επόμενα βήματα», αλλά τόνισε πως «δεν είναι κανένα μυστήριο ότι δεν είμαστε πολύ φίλοι του κουβανικού καθεστώτος, που, παρεμπιπτόντως, ενίσχυε τον Μαδούρο».

Ο Ρούμπιο, γνωστός πολέμιος της επανάστασης του Κάστρο, πιέζει εδώ και δεκαετίες για μια πιο σκληρή στάση απέναντι στην Κούβα – ήδη από την εποχή που ήταν γερουσιαστής στη Φλόριντα. Και επειδή ο μεγάλος αντίπαλος παραμένει η Κίνα, δεν αποκλείεται μέσα στο 2026 να υπάρξει παρέμβαση υπέρ της Ταϊβάν.

Η Ουκρανία παραμένει μια εκκρεμότητα, ενώ προς το παρόν ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί σιγή στα ελληνοτουρκικά, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το επόμενο βήμα της εξωτερικής του πολιτικής.