Οι δυνατές και σταθερές σχέσεις δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα μιας τυχαίας «τέλεια» συμβατότητας ή του πεπρωμένου. Η μακροχρόνια πορεία ενός ζευγαριού αποτελεί καρπό μιας διαδρομής που χτίζεται με πρόθεση και συνειδητή προσπάθεια. Υπάρχουν συγκεκριμένες «δυνάμεις» που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι σύντροφοι ανταποκρίνονται στις ανάγκες αλλήλων, διαχειρίζονται το στρες και παραμένουν συνδεδεμένοι μέσα από τις χαρές και τις αντιξοότητες της ζωής.

Αυτές οι «δυνάμεις» δεν αποτελούν αποκλειστικό προνόμιο των «συναισθηματικά χαρισματικών» ανθρώπων, αλλά είναι δεξιότητες που μαθαίνονται και εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Η πρώτη μεγάλη δύναμη είναι η αντιλαμβανόμενη ανταπόκριση, η οποία αποτελεί το θεμέλιο της συναισθηματικής ασφάλειας και της οικειότητας. Όταν ο σύντροφός σας νιώθει ότι πραγματικά τον καταλαβαίνετε, τον επικυρώνετε και νοιάζεστε για τον εσωτερικό του κόσμο, η σύνδεση βαθαίνει. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο «Personality and Social Psychology Bulletin» έδειξε ότι αυτή η αίσθηση ανταπόκρισης οδηγεί σε συχνότερη στοργή μέσω της σωματικής επαφής, η οποία με τη σειρά της ενισχύει την οικειότητα την επόμενη ημέρα, δημιουργώντας έναν «αμοιβαίο κύκλο οικειότητας». Επιπλέον, έρευνα στο επιστημονικό περιοδικό «Current Opinion in Psychology» χαρακτηρίζει την ανταποκρισιμότητα ως το «κοινό νόμισμα» των σχέσεων, τον μηχανισμό που καθορίζει αν μια πράξη στοργής θα ενισχύσει τελικά τον δεσμό.

Η δεύτερη δύναμη αφορά τη συναισθηματική ρύθμιση, η οποία μέσα σε ένα ζευγάρι λειτουργεί από τη φύση της συν-ρυθμιστικά. Η ψυχολογική έρευνα υπογραμμίζει ότι αυτή η κοινή πλοήγηση στα συναισθήματα είναι κεντρική για την υγεία της σχέσης. Μια μελέτη στο «Current Psychology» διαπίστωσε ότι όταν οι σύντροφοι δυσκολεύονται να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους, γίνονται πολύ πιο ευάλωτοι στη συντροφική εξουθένωση, ένα φαινόμενο που εμφανίζεται εντονότερα σε ζευγάρια με παιδιά. Αντιθέτως, μελέτη στο περιοδικό «Emotion» έδειξε ότι όταν οι σύζυγοι καταφέρνουν να μειώνουν τα αρνητικά συναισθήματα και τις συμπεριφορές κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, η ικανοποίηση από τον γάμο παραμένει υψηλή τόσο άμεσα όσο και σε βάθος χρόνου. Οι ανθεκτικές σχέσεις δεν είναι εκείνες που στερούνται συγκρούσεων, αλλά εκείνες όπου οι σύντροφοι ηρεμούν μαζί το νευρικό τους σύστημα, επανορθώνουν τις ρήξεις και επιστρέφουν στη σύνδεση.

Η τρίτη «δύναμη» που στηρίζει τους μακροχρόνιους δεσμούς είναι η συνειδητή καλλιέργεια κοινής θετικότητας και κοινού νοήματος. Πρόκειται για την ικανότητα να αναγνωρίζετε και να εκτιμάτε τις προσπάθειες του συντρόφου σας, δημιουργώντας μια κοινή ιστορία με τίτλο το «εμείς». Μια πρόσφατη μελέτη στο «Frontiers in Psychology» ανέδειξε ότι όταν τα ζευγάρια συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν το στρες, η ευγνωμοσύνη που γεννιέται από αυτές τις κοινές προσπάθειες είναι εκείνη που προβλέπει μεγαλύτερη ικανοποίηση. Η θετικότητα από μόνη της δεν αρκεί· τα ζευγάρια χρειάζονται ένα αίσθημα κοινού νοήματος, την αίσθηση ότι αντιλαμβάνονται τον κόσμο με παρόμοιο τρόπο και κινούνται στη ζωή με έναν κοινό, βαθύτερο σκοπό.