Μέτωπο Σαμαρά κατά Μητσοτάκη: Τα έξι αμείλικτα ερωτήματα για τα ελληνοτουρκικά
Μια ηχηρή παρέμβαση που προκαλεί έντονους πολιτικούς τριγμούς πραγματοποίησε ο Αντώνης Σαμαράς, εξαπολύοντας σφοδρά πυρά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Άγκυρα και τη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε τη συνάντησή του με τον Κώστα Τασούλα για να εκφράσει τη βαθύτατη ανησυχία του για την πορεία των εθνικών θεμάτων, την ακρίβεια και την κοινωνική πραγματικότητα.
Σύμφωνα με ενημέρωση από το περιβάλλον του κ. Σαμαρά, ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε πως η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Χαρακτηριστικά ανέφερε πως η επίσκεψη στην Τουρκία, «σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν και την πραγματικότητα επί του πεδίου, επέτειναν την αίσθηση του κινδύνου της παγιοποίησης τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας». Μάλιστα, διερωτήθηκε με νόημα αν η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως με τη «δήθεν “θετική ατζέντα”» και την επίκληση της συνθήκης των Αθηνών περί Φιλίας, ουσιαστικά «“ξεπλένει” την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής και της κοινής γνώμης», την ώρα που οι τουρκικές απαιτήσεις κλιμακώνονται όχι μόνο στα χαρτιά αλλά και στο πεδίο.
Η κριτική του Αντώνη Σαμαρά εστιάστηκε σε έξι συγκεκριμένα σημεία-φωτιά. Αρχικά, στάθηκε στην αναφορά για επίλυση διαφορών σε «διεθνές δικαιοδοτικό όργανο», υπενθυμίζοντας πως η πάγια θέση της Ελλάδας αφορά αποκλειστικά τη Χάγη, υπό την προϋπόθεση ότι η Τουρκία θα αποδεχθεί το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Παράλληλα, έθεσε το ζήτημα του Μεταναστευτικού, επικρίνοντας την έλλειψη καταδίκης της τουρκικής εργαλειοποίησης, με αφορμή και την πρόσφατη τραγωδία στη Χίο, ενώ αναρωτήθηκε γιατί η Αθήνα δεν αναφέρθηκε στις θηριωδίες κατά του χριστιανικού πληθυσμού στη Συρία.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους «μηχανισμούς επικοινωνίας για την “εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης προς αποφυγή κλιμάκωσης και κινδύνων”», με τον κ. Σαμαρά να ανησυχεί για το αν αυτό σημαίνει προσυνεννόηση για την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εξέφρασε επίσης φόβους για τη συνεργασία στην ενέργεια, θέτοντας το ερώτημα αν θα απαιτείται πλέον άδεια της Άγκυρας ακόμα και για το καλώδιο στην Κάσο, κάτι που θα σήμαινε αποδοχή της τουρκικής δικαιοδοσίας και συνδιαχείριση στο Αιγαίο. Επιπλέον, στηλίτευσε την έλλειψη καταδίκης της τουρκικής Navtex που πρακτικά διχοτομεί το Αιγαίο.
Πέραν των ελληνοτουρκικών, ο πρώην πρωθυπουργός έθιξε την «εθνική ανάγκη» αντιμετώπισης του δημογραφικού και της ερήμωσης της Θράκης λόγω της τουρκικής διείσδυσης. Άσκησε σκληρή κριτική για την ακρίβεια που καλπάζει, το ενεργειακό κόστος, την ανεπαρκή χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και το αγροτικό ζήτημα με ειδική αναφορά στη συμφωνία Μερκοσούρ. Τέλος, τόνισε πως η Ελλάδα έπρεπε να μετέχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ αντί να «σύρεται», ενώ για τη συνταγματική αναθεώρηση ξεκαθάρισε πως «δεν πρέπει αυτή να είναι αντικείμενο κομματικών στοχεύσεων και ότι δεν πρέπει να διεξάγεται με όρους καθαρά επικοινωνιακούς».