Η στρατηγική Ανδρουλάκη για την ολική επαναφορά και τα πρόσωπα-κλειδιά της διεύρυνσης
Ο Νίκος Ανδρουλάκης αναζητά τη φυγή προς τα εμπρός, προσπαθώντας να δώσει νέα πνοή στο ΠΑΣΟΚ εν μέσω δημοσκοπικών πιέσεων που απαιτούν άμεσες λύσεις. Το κλειδί για την ανασύνταξη φαίνεται να είναι η «Επιτροπή Διεύρυνσης και Συμπαράταξης», η οποία ανακοινώνεται επίσημα τη Δευτέρα υπό την καθοδήγηση του έμπειρου Κώστα Σκανδαλίδη. Τα 30 μέλη της επιτροπής, προερχόμενα κυρίως από την περιφέρεια και τον μεσαίο πολιτικό χώρο, στοχεύουν στη δημιουργία ισχυρών διακλαδώσεων σε ολόκληρη τη χώρα, με ιδιαίτερη έμφαση στην τοπική αυτοδιοίκηση και τα σωματεία.
Στο μικροσκόπιο της Χαριλάου Τρικούπη βρίσκονται ονόματα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το κόμμα, όπως η Νίνα Κασιμάτη, ο Θάνος Μωραΐτης και η νέα προσθήκη της Ζωής Καρκούλια, η οποία υπήρξε μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο στόχος του Προέδρου είναι σαφής: το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αναδειχθεί ως ο κύριος αντίπαλος πόλος της Νέας Δημοκρατίας και ο βασικός κορμός των διεργασιών στην Κεντροαριστερά. Για τον λόγο αυτό, ο Ανδρουλάκης αναμένεται να θέσει ένα ξεκάθαρο πλαίσιο κατά της συνεργασίας με τη ΝΔ στην επερχόμενη ομιλία του, απαντώντας έτσι και στις εσωκομματικές πιέσεις για δεσμευτικές αποφάσεις.
Παράλληλα, το κόμμα επενδύει στην εξωστρέφεια με στοχευμένες καμπάνιες για το κυκλοφοριακό και την προστασία της πρώτης κατοικίας, αξιοποιώντας την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τερματισμό των καταχρηστικών πρακτικών των funds. Με το βλέμμα στραμμένο στο συνέδριο της 27ης-29ης Μαρτίου, η ηγεσία επιθυμεί να σταθεροποιήσει το ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση των μετρήσεων, αφήνοντας πίσω τις εσωτερικές έριδες και τις δημοσκοπικές αναταράξεις.
Ωστόσο, η υπόθεση του Γιάννη Παναγόπουλου λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας σε αυτή την προσπάθεια. Παρά την ακαριαία αντίδραση του Γραμματέα Ανδρέα Σπυρόπουλου για αναστολή της κομματικής ιδιότητας του Προέδρου της ΓΣΕΕ, οι κατηγορίες για υπεξαίρεση κονδυλίων ύψους 73 εκατομμυρίων ευρώ από το Δημόσιο και την Ε.Ε. προκαλούν ανησυχία. Στενοί συνεργάτες του Ανδρουλάκη σπεύδουν να διευκρινίσουν πως ο Πρόεδρος δεν είχε ποτέ στενές σχέσεις με τον κ. Παναγόπουλο, όμως η αγωνία για το κοινωνικό αποτύπωμα της υπόθεσης παραμένει έντονη, καθώς ξυπνά μνήμες παλαιότερων εποχών.