Ο αμερικανός ειδικός Τζέιμς Λίντσεϊ, ανώτερος ερευνητής στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) στην Ουάσιγκτον, προειδοποιεί για τις πιθανές συνέπειες των ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ, σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ». Υπογραμμίζει ότι η Ευρώπη θα πρέπει να ανησυχεί όχι τόσο για μια πιθανή απόβαση αμερικανικών στρατευμάτων στη Γροιλανδία, όσο για την πιθανότητα ο Τραμπ να εξαναγκάσει τη Δανία και τη Γροιλανδία σε μια συμφωνία.

Ο Λίντσεϊ επισημαίνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης της Γροιλανδίας από τον Τραμπ θα απαιτούσε την έγκριση του Κογκρέσου. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι μια τέτοια αμερικανική εισβολή θα προκαλούσε σοβαρό ρήγμα στο ΝΑΤΟ, οδηγώντας ενδεχομένως στον τερματισμό του και θέτοντας την ευρωπαϊκή ασφάλεια σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη τροχιά, λόγω της στάσης της Μόσχας.

Σχετικά με την επιστροφή των ΗΠΑ στο «Δόγμα Μονρόε», ο Λίντσεϊ εξηγεί ότι ο Τραμπ δεν προωθεί το Δόγμα Μονρόε αυτό καθαυτό, αλλά το «Συνακόλουθο του Δόγματος Μονρόε», όπως διατυπώθηκε από τον Θεόδωρο Ρούζβελτ. Το Δόγμα Μονρόε του 1823 στόχευε να αποτρέψει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις από την ίδρυση νέων αποικιών στο δυτικό ημισφαίριο. Αντίθετα, το Συνακόλουθο του Δόγματος Μονρόε, που διατυπώθηκε το 1904, υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν και να αναγκάζουν τις χώρες της Λατινικής Αμερικής να συμπεριφέρονται «σωστά». Ο Τραμπ, ουσιαστικά, επαναφέρει μια παλαιότερη παράδοση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να είναι μια υπερδύναμη αν δεν ελέγχουν την περιοχή τους.

Ερωτηθείς για τις απειλές που έχει εκφράσει ο Τραμπ προς άλλες χώρες, ο Λίντσεϊ διερωτάται αν πρόκειται για πραγματικές απειλές ή απλές κομπασμούς. Σημειώνει ότι στην περίπτωση της Βενεζουέλας δεν υπήρξε αλλαγή καθεστώτος, αλλά αλλαγή ηγεσίας. Επισημαίνει ότι ο Τραμπ ανέφερε το πετρέλαιο 20 φορές σε συνέντευξη Τύπου, αλλά ποτέ τη δημοκρατία, και αγνόησε την αντιπολίτευση, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα αιτήματά του μπορεί να είναι περιορισμένα και να είναι διατεθειμένος να συμβιβαστεί με το καθεστώς Μαδούρο, χωρίς τον ίδιο τον Μαδούρο, για κάποιο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με τον Λίντσεϊ, ο Τραμπ εξέφρασε την κοσμοθεωρία του λέγοντας ότι «το μέλλον θα καθοριστεί από την ικανότητα προστασίας του εμπορίου, της επικράτειας και των πόρων, που αποτελούν τον πυρήνα της εθνικής ασφάλειας. Αυτά είναι βασικά για την εθνική μας ασφάλεια. Οπως και οι δασμοί έκαναν τη χώρα μας πλούσια, έκαναν την εθνική μας ασφάλεια ισχυρή, ισχυρότερη από ποτέ. Αυτοί είναι οι σιδερένιοι νόμοι που πάντα καθόριζαν την παγκόσμια ισχύ. Θα το διατηρήσουμε έτσι».

Αναφορικά με τη Γροιλανδία, ο Λίντσεϊ επαναλαμβάνει το ερώτημα αν πρόκειται για απειλές ή μπλόφα. Δεν θεωρεί πιθανή μια άμεση αμερικανική εισβολή, αλλά συνδέει την επιθυμία του Τραμπ για τη Γροιλανδία με την κοσμοθεωρία του, σύμφωνα με την οποία η εξουσία πηγάζει από τον έλεγχο της επικράτειας και των πόρων, και η Γροιλανδία έχει τόσο έδαφος όσο και πόρους, ιδιαίτερα σπάνιες γαίες.

Ο Λίντσεϊ τονίζει ότι μια στρατιωτική εισβολή και κατάληψη της Γροιλανδίας θα απαιτούσε νομιμοποίηση από το Κογκρέσο. Χωρίς αυτή τη νομιμοποίηση, η κατοχή της Γροιλανδίας θα ήταν αδύνατη. Προειδοποιεί ότι μια τέτοια ενέργεια θα οδηγούσε σε αρνητικές επιπτώσεις και θα προκαλούσε ρήξη στο ΝΑΤΟ, αν όχι στον τερματισμό του.

Τέλος, ο Λίντσεϊ σημειώνει ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε μια θέση όπου ο εγγυητής της ασφάλειάς της για δεκαετίες μπορεί τώρα να μην είναι πρόθυμος να την εγγυηθεί πλέον. Οι ευρωπαϊκές αντιδράσεις στην επιχείρηση στη Βενεζουέλα ήταν συγκρατημένες, εν μέρει επειδή οι Ευρωπαίοι δεν αναγνωρίζουν τον Μαδούρο ως νόμιμο πρόεδρο, αλλά και επειδή αναγνωρίζουν ότι η εχθρότητα προς τον Τραμπ θα έθετε σε κίνδυνο τα συμφέροντά τους, ιδιαίτερα για την Ουκρανία. Η ενέργεια των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα, που αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου, παρέχει δικαιολογία σε Πεκίνο και Μόσχα για τις δικές τους ενέργειες. Η πρόκληση για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι να εξισορροπήσουν τα συμφέροντά τους για την ασφάλεια και την οικονομία, δεδομένου ότι οι ΗΠΑ κάνουν πράγματα που μπορεί να τους απογοητεύσουν επί της ουσίας, επί του κράτους δικαίου, ή μπορεί να απειλήσουν τα συμφέροντα ασφάλειάς τους. Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες αναγκάζονται να «δαγκώσουν τη γλώσσα τους» για τις πράξεις του Τραμπ, λόγω της επιρροής του, ιδιαίτερα στον τομέα της ασφάλειας. Το ανησυχητικό για την Ευρώπη είναι ότι ο εγγυητής της ασφάλειάς της μπορεί να μην ενδιαφέρεται πλέον να εκπληρώσει τον ρόλο του, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις που διαφορετικά δεν θα συνέβαιναν.