Η κυβέρνηση φαίνεται να επισπεύδει τις διαδικασίες που σχετίζονται με τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, ανεξάρτητα από το πότε θα διεξαχθούν. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για εξάντληση της τετραετίας, η πιθανότητα πρόωρων εκλογών παραμένει ανοιχτή. Ειδικά φέτος, η χώρα εισέρχεται σε μια μακρά προεκλογική περίοδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ανακοίνωση του πρωθυπουργού στο υπουργικό συμβούλιο για άμεση θεσμοθέτηση της επιστολικής ψήφου για τους απόδημους που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, δεν προκαλεί έκπληξη. Όπως λέει ο λαός, «μάζευε κι ας είναι ρόγες», και αυτό ισχύει και για τις ψήφους.

Η βιασύνη της κυβέρνησης να θεσμοθετήσει την επιστολική ψήφο εξηγείται ενδεχομένως από την υπεροχή που διατηρεί στους ψηφοφόρους του απόδημου Ελληνισμού. Ο πρωθυπουργός, ωστόσο, υποστήριξε ότι «πρόκειται για έναν κρίσιμο κρίκο που ενώνει τη μητέρα πατρίδα με τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν εκτός συνόρων».

Το ουσιώδες ζήτημα είναι ότι η επιστολική ψήφος είναι μια ψήφος δυνητικά ελεγχόμενη, θέτοντας σε κίνδυνο τη συνταγματική απαίτηση της μυστικότητας. Οι διαδικασίες της επιστολικής ψήφου, όπως εφαρμόστηκαν στις ευρωεκλογές, διασφαλίζουν τη μυστικότητα κατά την καταμέτρηση, αλλά όχι κατά την κρίσιμη στιγμή της ψηφοφορίας.

Εάν δεν διασφαλίζεται η μυστικότητα της ψηφοφορίας, τίθεται σε αμφισβήτηση η αδιάβλητη διεξαγωγή της, σύμφωνα με τις συνταγματικές απαιτήσεις. Η κυβέρνηση γνωρίζει αυτό το καίριο ζήτημα. Το θέμα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη η πρόθεση της κυβέρνησης να εφαρμόσει την επιστολική ψήφο, ενδεχομένως στο μέλλον, και για τους Έλληνες ψηφοφόρους του εσωτερικού.

Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στη de facto κατάργηση της μυστικότητας της ψήφου για το σύνολο του εκλογικού σώματος, καθώς ο καθένας θα έχει τη δυνατότητα να ψηφίζει από το σπίτι του. Η επιστολική, όπως υποστηρίζεται, διευκολύνει τη συμμετοχή και μειώνει την αποχή, αλλά ενδεχομένως εις βάρος της δημοκρατίας.