Η λαϊκή ρήση «Κάνε παιδιά να δεις καλό» φαίνεται να αποκτά πλέον επιστημονική βάση, με μια νέα έρευνα να ρίχνει φως στο τι πραγματικά φέρνει το χαμόγελο στα χείλη των γονιών. Αν και η γονεϊκότητα παραδοσιακά συνδέεται με την ευτυχία, οι επιστήμονες αποφάσισαν να ψάξουν βαθύτερα, εξετάζοντας πώς ο αριθμός και το φύλο των παιδιών επηρεάζουν τη συναισθηματική κατάσταση μιας οικογένειας.

Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά και δείχνουν πως ο «χρυσός κανόνας» της ευτυχίας κρύβεται στην ύπαρξη δύο παιδιών, τα οποία ιδανικά είναι και τα δύο κορίτσια. Αυτό το πρότυπο ακολουθούν και διάσημα ζευγάρια, όπως οι Ομπάμα, ο Ράιαν Γκόσλινγκ με την Εύα Μέντες, αλλά και ο Τζον Κραζίνσκι με την Έμιλι Μπλαντ, επιβεβαιώνοντας στην πράξη τα ευρήματα των ερευνητών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι γονείς με δύο κόρες αναφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης, με τους ερευνητές να σημειώνουν: «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές στη σχέση μεταξύ της σύνθεσης του φύλου των παιδιών και της ευτυχίας, με τις οικογένειες με κόρες να υπερτερούν».

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Zhejiang Gongshang, οι οποίοι ανέλυσαν δεδομένα από την Chinese General Social Survey (CGSS) καλύπτοντας μια περίοδο από το 2012 έως το 2021. Συνολικά 49.752 άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, απαντώντας σε ερωτήσεις για τη γονεϊκότητα, τον αριθμό των παιδιών και τη σύνθεση της οικογένειάς τους. Η ισχυρότερη συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας κοριτσιών και της ευτυχίας καταγράφηκε σε γονείς μέσης ηλικίας που έχουν αποκτήσει δύο κόρες.

Γιατί όμως οι κόρες θεωρούνται το «κλειδί» για μια πιο χαρούμενη ζωή; Οι ερευνητές προτείνουν δύο βασικές θεωρίες. Η πρώτη αφορά τους έμφυλους ρόλους και τον τρόπο που άνδρες και γυναίκες κοινωνικοποιούνται. Όπως εξηγούν στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Acta Psychologica: «Οι γυναίκες κοινωνικοποιούνται ώστε να εκφράζουν περισσότερο τα συναισθηματά τους, να δείχνουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση και να προσανατολίζονται περισσότερο στη διαπροσωπική σύνδεση, ενώ οι άνδρες κοινωνικοποιούνται προς την πρακτικότητα και τον συναισθηματικό αυτοέλεγχο».

Η δεύτερη θεωρία εστιάζει στην έννοια του «kinkeeping», δηλαδή στην προσπάθεια διατήρησης των οικογενειακών δεσμών και των συναισθηματικών σχέσεων ανάμεσα στις γενιές. «Αυτό έχει αποδειχθεί ότι πραγματοποιείται δυσανάλογα συχνότερα από τις γυναίκες και, ιδιαίτερα, από τις κόρες», αναφέρουν οι επιστήμονες. Στη συνέχεια προσθέτουν: «Στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ γονέων και παιδιών, οι κόρες είναι πιο πιθανό να αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία για επικοινωνία, να παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη και να λειτουργούν ως πρόσωπα εμπιστοσύνης για τους ηλικιωμένους γονείς τους».

Παρά τα σαφή συμπεράσματα, οι ειδικοί επισημαίνουν πως η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε αποκλειστικά σε ανθρώπους που ζουν στην Κίνα και σημειώνουν ότι τα ευρήματα ενδέχεται να διαφέρουν σε άλλες χώρες. Καταλήγοντας, υπογραμμίζουν: «Τα ευρήματα αυτά εμβαθύνουν την κατανόησή μας για τον τρόπο με τον οποίο το μέγεθος της οικογένειας συνδέεται με την ποιότητα ζωής των ανθρώπων και, ειδικότερα, παρέχουν εμπειρικά στοιχεία για την κατανόηση των μοτίβων και των παραγόντων που σχετίζονται με την επιδίωξη της ευτυχίας από τις κινεζικές οικογένειες, στο πλαίσιο των θεσμικών αλλαγών, των πολιτισμικών προτύπων και των ατομικών επιλογών».