Στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων βρίσκεται ξανά ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος με μεθοδικότητα «μαδάει» τα πέταλα της μαργαρίτας για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα. Οι επαφές στο γραφείο του είναι συνεχείς, ενώ η δουλειά του Ινστιτούτου του αναδεικνύεται με αφετηρία τα Ιωάννινα και προγραμματισμένες εμφανίσεις σε Λάρισα και Ηράκλειο. Την ίδια στιγμή, παρακολουθεί με ψυχραιμία τις κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού αλλά και τους εσωτερικούς κλυδωνισμούς στο ΠΑΣΟΚ, όπου το κλίμα «βράζει» με φόντο την «κολλημένη βελόνα» των δημοσκοπήσεων.

Το μεγάλο δίλημμα που απασχολεί το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού αφορά τον χρόνο των ανακοινώσεων. Ενώ στενοί του συνεργάτες τον πιέζουν για άμεση δράση πριν από τον Μάιο, μια άλλη σχολή σκέψης προειδοποιεί πως μια καλοκαιρινή εκκίνηση κινδυνεύει να χαθεί στην «άμμο». Έτσι, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης προβάλλει ως το ιδανικό timing για το νέο ξεκίνημα. Παρά την ανυπομονησία που δείχνουν περισσότερες από 50 «αυτοοργανώσεις» ανά την επικράτεια, η πλευρά της Αμαλίας τηρεί διακριτική στάση, αποφεύγοντας την εμπλοκή σε εγχειρήματα που θυμίζουν τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, το ερώτημα που πλανάται πάνω από την Κουμουνδούρου είναι αδυσώπητο: «Τι θα γίνει με την “προίκα” του ΣΥΡΙΖΑ;». Η ετήσια επιδότηση των επτά εκατομμυρίων ευρώ, το εμβληματικό κτίριο, η «Αυγή», το «Κόκκινο» και το Ινστιτούτο Πουλαντζάς αποτελούν μια κληρονομιά που προκαλεί έντονα συναισθήματα και πολιτικές τριβές. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ξεκαθαρίσει πως «δεν υπάρχει ούτε μισό κόμμα με το οποίο επιθυμεί να συμπορευθεί», δείχνοντας πως δεν επιδιώκει τη συγχώνευση με τον υφιστάμενο ΣΥΡΙΖΑ ούτε την απορρόφηση πολλών προσώπων από αυτόν.

Η σύγκρουση για το ταμείο αναμένεται σφοδρή, με στελέχη που πρόσκεινται στον Παύλο Πολάκη να διαμηνύουν πως «το ταμείο του κόμματος μένει στην Κουμουνδούρου και η Κουμουνδούρου μένει στον ΣΥΡΙΖΑ». Η λύση ενδεχομένως να δοθεί στις δικαστικές αίθουσες ή σε ένα έκτακτο συνέδριο, με το άρθρο 86 του Καταστατικού να ορίζει ότι «απόφαση διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μπορεί να ληφθεί σε συνεδριακή διαδικασία, η οποία ρυθμίζει και τα σχετικά με την τύχη της περιουσίας του».

Παρά τις πιέσεις για συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ ή τη Νέα Αριστερά, ο Τσίπρας φαίνεται απρόθυμος να βάλει «νερό στο κρασί του». Στο τραπέζι πέφτουν προτάσεις για μεταβατικά σχήματα, όπως αυτή του Γιώργου Μπουλμπασάκου: «Αν σε ένα πρώτο στάδιο χρειαστεί μια οργανωτική φόρμουλα που θα διευκολύνει ρεύματα ιδεών, συλλογικότητες και προσωπικότητες να ενταχθούν, θα πρέπει να αναζητηθεί. Φυσικά, μιλάμε για ένα μεταβατικό στάδιο. Με σεβασμό στις πολιτικές αποσκευές που κουβαλάει ο καθένας. Οχι όμως ως εισιτήριο προτεραιότητας, αλλά ως κατάθεση ψυχής και συνδρομής στον δρόμο για την Ιθάκη». Ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει ο τελικός κριτής, με πολλούς να εκτιμούν πως «η μέθοδος μπάζει» αν δεν υπάρξει ένα ξεκάθαρο νεύμα από τον ίδιο.