Σε μια κίνηση υψίστης ιστορικής σημασίας, το Υπουργείο Πολιτισμού δρομολογεί την απόκτηση των φωτογραφιών που απεικονίζουν τη συγκλονιστική στιγμή της εκτέλεσης των 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944. Μετά τον σάλο που προκάλεσε η εμφάνισή τους στον ιστότοπο δημοπρασιών eBay, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων ετοιμάζει τις αποσκευές της για τη Γάνδη του Βελγίου, με στόχο να ελέγξει από κοντά την αυθεντικότητα και τη νομιμότητα των πολύτιμων αυτών αρχείων.

Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς εισηγείται την κήρυξη της συλλογής ως μνημείο, καθώς αποτελεί αδιαμφισβήτητο τεκμήριο της σύγχρονης Ιστορίας. Τα στελέχη του ΥΠΠΟ έχουν ήδη έρθει σε επαφή με τον Βέλγο συλλέκτη Tim de Craene, ο οποίος διέκοψε τον πλειστηριασμό αναγνωρίζοντας ότι οι φωτογραφίες «είναι ιδιαίτερα ευαίσθητης ιστορικής φύσεως». Ο ίδιος εμφανίζεται ανοικτός «σε έναν εποικοδομητικό διάλογο με τις αρμόδιες ελληνικές Αρχές σχετικά με το μέλλον αυτού του υλικού», ενώ ζητά την αναγνώριση της νομικής του κυριότητας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι φωτογραφίες πιθανότατα προέρχονται από το δίκτυο του ναζιστικού περιοδικού «Widlente», ενώ ως πιθανός φωτογράφος αναφέρεται ο Γερμανός υπολοχαγός Χέρμαν Χέλερ. Η αναζήτηση της αλήθειας πίσω από τον φακό αποκτά πρόσωπο, καθώς ήδη το ΚΚΕ διασταυρώνει πως στις εικόνες απεικονίζονται ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, δύο από τους πατριώτες που θυσιάστηκαν ως αντίποινα για τον θάνατο του υποστράτηγου Φραντς Κρεχ. Σημειώνεται πως το μνημείο στην Καισαριανή, όπου αναγράφονται τα ονόματά τους, υπέστη πρόσφατα βανδαλισμούς, γεγονός που καταδικάστηκε έντονα.

Ο ιστορικός Τάσος Σακελλαρόπουλος περιγράφει το εύρημα ως «αναπάντεχο», σημειώνοντας πως οι εικόνες λειτουργούν ως οπτικοποίηση ενός γεγονότος που μέχρι τώρα γνωρίζαμε μόνο από διηγήσεις. «Οι νέες φωτογραφίες, λοιπόν, δεν μας πληροφορούν βέβαια για το αν συνέβη το γεγονός, αλλά για το πώς ένιωθαν οι άνθρωποι αυτοί όταν συνέβη, κάτι πολύ σημαντικό», αναφέρει χαρακτηριστικά. Από την πλευρά του, ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης υπογραμμίζει το υψηλό ηθικό των μελλοθάνατων που, σύμφωνα με μαρτυρίες, «πήγαιναν τραγουδώντας να στηθούν στο γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα», ενώ ο Πολυμέρης Βόγλης επισημαίνει την ανάγκη για συστηματική έρευνα σε ιδιωτικά αρχεία που μπορεί να κρύβουν και άλλα «απροσδόκητο και ανέλπιστο» τεκμήρια. Με τη συνδρομή και της Βουλής, το ελληνικό κράτος επιδιώκει πλέον να μετατρέψει αυτές τις σκληρές εικόνες του παρελθόντος σε αιώνια κληρονομιά.