Ανατρέπεται ο μύθος: Η σειρά γέννησης δεν καθορίζει την προσωπικότητα
Γενιές πίστεψαν ότι η σειρά γέννησης σφραγίζει την μοίρα μας: πρωτότοκα αυταρχικά, μεσαία ειρηνοποιητικά, μικρότερα αναρχικά. Η επιστήμη τώρα λένε διαφanosοτικά «όχι». Μια νέα μελέτη, δημοσιευμένη στα «Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών» το 2024, επιβεβαιώνει ότι η θέση στη σειρά γέννησης μπορεί να διαμορφώσει τη ζωή, αλλά «δεν έχει μόνιμη προγνωστική ισχύ όσον αφορά στην προσωπικότητά σας», όπως γράφει ο Michael Coren στη στήλη Future Coach της Washington Post.
Οι ψυχολόγοι Michael Ashton και Kibeom Lee, από τα Πανεπιστήμια Brock και Κάλγκαρι, χρησιμοποίησαν το «HEXACO Personality Inventory» —προσθέτοντας στα «Πέντε Μεγάλα» την «Ειλικρίνεια-Ταπεινότητα»: δικαιοσύνη, μετριοφροσύνη, απροθυμία εκμετάλλευσης. Τα αποτελέσματα; Τα μεσαία παιδιά κορυφώθηκαν σε ειλικρίνεια-ταπεινότητα και ευγένεια, ακολουθούμενα από τα μικρότερα. Πρωτότοκα και μοναδικά βρέθηκαν τελευταία. Η παγίδα: το συνολικό αποτέλεσμα ήταν μέτριο. Το μέγεθος της οικογένειας ηγείται με ~1% επίδρασης, η σειρά γέννησης ασήμαντη.
Ο Tomás Lejarraga, από το Ινστιτούτο Max Planck στο Βερολίνο, μελετούσε την ανάληψη κινδύνου. Τα μικρότερα αδέλφια 10–14 ετών κινδύνευαν περισσότερο. Αλλά το φαινόμενο εξαφανίστηκε στα 30. «Αυτό υποδηλώνει ότι η φήμη του νεότερου παιδιού ως απερίσκεπτου δεν αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, αλλά μια συμπεριφορική αντίδραση στο περιβάλλον του», σημειώνουν οι ερευνητές στα «Annals of the New York Academy of Sciences» (2023).
Η προσωπικότητα ρέει. «Οι άνθρωποι διατηρούν πάντα την ικανότητα να αλλάζουν», λέει ο Τεντ Σβάμπα, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η «δοκιμασία» γίνεται 18–25 ετών, σταθεροποιείται στα 30. Μετά τα 60, αλλαγές επιταχύνονται: η συναισθηματική σταθερότητα αύξεται μέχρι τα 70+, παρά τη σωματική ύφεση — το «παράδοξο της γήρανσης».
Γονίδια και περιβάλλον αλληλεπιδρούν ακαταμάχητα. Διπύλους μελέτες δείχνουν 40–60% наследικότητα. «Παρατηρείς ότι τα αδέλφια τείνουν να μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλωσαν στο ίδιο νοικοκυριό», τονίζει ο Σβάμπα. Ο Elliot Tucker-Drob, Πανεπιστήμιο Τέξας Ώστιν, προειδοποιεί: «δεν είναι εφικτό να προσδιοριστεί με ακρίβεια η σχετική σημασία».
Τα γεγονότα της ζωής χτυπούν δυνατά: διαζύγιο, γέννηση παιδιού, συνταξιοδότηση, αρραβώνας, γάμος, υποβάθμιση — με αυτή τη σειρά συσχέτισης, σύμφωνα με την Κίλι Ντούγκαν (Πανεπιστήμιο Μιζούρι, «Journal of Personality» 2024).
Και η αλλαγή γίνεται με δίδαγμα. «Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι παρεμβάσεις μπορούν και πράγματι επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές στην προσωπικότητα», δήλωσε ο Tucker-Drob. Σχέδια «αν-τότε», ημερολόγια αναστοχασμού, υπενθυμίσεις smartphone — η τακτική, επίπονη εργασία φέρνει ουσιαστικά αποτελέσματα, κυρίως στον νευρωτισμό και την εξωστρέφεια.
Δεν αλλάζουμε ριζικά. Τα γενικά μοτίβα παραμένουν. Αλλά οι προσωπικότητές μας είναι σαν τοπία: αναγνωρίσιμα με την πάροδο των χρόνων, διαμορφούμενα σταθερά από τις δυνάμεις γύρω μας και, αν το επιλέξουμε, από τη δική μας αποφασιστική προσπάθεια.