Τα νέα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας, ενέσιμα και σύντομα σε μορφή χαπιού, ανοίγουν έναν πρωτοποριακό δρόμο για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα. Μέσα στο 2026 αναμένεται η κυκλοφορία των νέων σκευασμάτων στη χώρα μας, ενώ η διεθνής έρευνα υπόσχεται ακόμα πιο ισχυρές λύσεις την επόμενη πενταετία. Η μετάβαση από την ένεση στο καθημερινό χάπι εκτιμάται ότι θα ενισχύσει τη συμμόρφωση των ασθενών, ειδικά εκείνων που δεν είναι συμβιβασμένοι με τις βελόνες.

Η Βάια Λαμπαδιάρη, Καθηγήτρια Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας στο ΕΚΠΑ, εξηγεί πως η σεμαγλουτίδη σε μορφή χαπιού έλαβε ήδη έγκριση από τον FDA για ενήλικες. «Είναι η σεμαγλουτίδη σε δόσεις 1, 5, 4, 9 και 25 mg, με χορήγηση μια φορά την ημέρα, το πρωί σε νηστεία. Η δόση αρχίζει από τα λιγότερα mg και αυξάνεται σταδιακά ανά μήνα μέχρι τα 25 mg την ημέρα. Στην Ευρώπη αναμένεται να πάρει έγκριση από τον ΕΜΑ τέλος 2026 ή αρχές 2027», σημειώνει. Παράλληλα, το orfoglipron αναμένεται να λάβει έγκριση τον Απρίλιο του 2026. Σύμφωνα με την ίδια, οι δύο μορφές της σεμαγλουτίδης έχουν παρόμοια αποτελεσματικότητα, με την ενέσιμη να υπερέχει ελαφρώς: «Όσων αφορά τη σεμαγλουτίδη, και οι δύο μορφές οδηγούν σε σημαντική απώλεια βάρους, με μία ήπια υπεροχή στην ενέσιμη μορφή (μέση απώλεια για το χάπι ~13%). Ανάλογη αποτελεσματικότητα εμφανίζει και το orfoglipron (μέση απώλεια ~ 11,2%)».

Ο Ευάγγελος Φουστέρης, παθολόγος με εξειδίκευση στον Διαβήτη, υπογραμμίζει πως η από του στόματος χορήγηση καταρρίπτει ψυχολογικά και οικονομικά φράγματα. «Οικονομικά εμπόδια λόγω του ότι αναμένεται τα φάρμακα αυτά να είναι σε καλύτερη τιμή, αλλά και ψυχολογικά εμπόδια που αφορούν στην ενέσιμη χορήγηση», τονίζει. Η έγκαιρη παρέμβαση σε αρχικά στάδια παχυσαρκίας μπορεί να προλάβει σοβαρές επιπλοκές, ωστόσο προειδοποιεί: «Ο κίνδυνος αλόγιστης ή ”αισθητικής” χρήσης είναι υπαρκτός. Συνεπώς, μην λησμονούμε ότι η συνταγογράφηση πρέπει να παραμείνει τεκμηριωμένη, εξατομικευμένη και ενταγμένη σε ένα συνολικό πλάνο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας».

Από την πλευρά της, η Μαρία Ψωμά, ιατρός-βιοπαθολόγος, ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για εργαλεία αισθητικής παρέμβασης. «Είναι απολύτως απαραίτητη η επαρκής σε πρωτεΐνη διατροφή σε συνδυασμό με άσκηση με αντιστάσεις. Χωρίς αυτά αυξάνεται ο κίνδυνος απώλειας άλιπης μυϊκής μάζας, η οποία είναι ενεργό μεταβολικό όργανο», προειδοποιεί. Η ίδια συμπληρώνει πως η διακοπή χωρίς αλλαγή τρόπου ζωής οδηγεί συχνά σε επαναπρόσληψη βάρους: «Η παχυσαρκία είναι χρόνια, υποτροπιάζουσα νόσος με βιολογικούς μηχανισμούς ανάκτησης βάρους μετά τη διακοπή θεραπείας. Όλα τα δεδομένα δείχνουν ότι η διακοπή οδηγεί συχνά σε επαναπρόσληψη των κιλών».

Οι μελλοντικές θεραπείες, όπως η ρετατρουτίδη, υπόσχονται απώλεια βάρους που αγγίζει το 27%. Ο κ. Φουστέρης επισημαίνει ότι πλέον επιτυγχάνονται αποτελέσματα που παλαιότερα έδινε μόνο η χειρουργική. Στη μελέτη SELECT, η σεμαγλουτίδη έδειξε 20% μείωση του κινδύνου για έμφραγμα και εγκεφαλικό. Ωστόσο, η ασφάλεια παραμένει προτεραιότητα, με τις γαστρεντερικές παρενέργειες να είναι οι πιο συχνές. «Η παχυσαρκία είναι χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος και απαιτεί μακροχρόνια παρακολούθηση», καταλήγει ο κ. Φουστέρης, εισάγοντας τον όρο "cardiometabolic remission" για την ταυτόχρονη ύφεση πολλαπλών καρδιομεταβολικών διαταραχών.