Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που πλήττουν τη χώρα μας δεν είναι πλέον απλές συμπτώσεις, αλλά ηχηρά σήματα κινδύνου από έναν πλανήτη που θερμαίνεται επικίνδυνα. Ο καθηγητής του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών και του Εργαστηρίου Φυσικής της Ατμόσφαιρας, Αθανάσιος Αργυρίου, ρίχνει φως στα αίτια των βιβλικών καταστροφών που βιώνει η Δυτική Ελλάδα, συνδέοντας άμεσα τη σφοδρότητα των βροχοπτώσεων με την παγκόσμια κλιματική κρίση.

«Τα έντονα και επίμονα καιρικά φαινόμενα, κάποια από αυτά, όπως για παράδειγμα η ραγδαιότητα των βροχοπτώσεων, μπορεί να συσχετιστούν σε έναν βαθμό με την κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη», υπογραμμίζει ο κ. Αργυρίου. Η περιοχή μας βρίσκεται στην «κόκκινη ζώνη», καθώς ο καθηγητής επισημαίνει ότι «η ανατολική Μεσόγειος, είναι ένα από τα σημεία, τα οποία έχει επηρεάσει η κλιματική αλλαγή περισσότερο από άλλες περιοχές», προειδοποιώντας παράλληλα πως «από εδώ και πέρα μάλλον θα πρέπει να συνηθίσουμε στα έντονα φαινόμενα όπως οι βροχοπτώσεις».

Η εξήγηση πίσω από αυτή την κλιματική βία κρύβεται στη φυσική της ατμόσφαιρας. Καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, η εξάτμιση των υδάτων εντείνεται. «Αφενός, διότι η ατμόσφαιρα είναι θερμότερη και αφετέρου, διότι ένα μέρος αυτής της θερμότητας περνάει και στη θάλασσα εν γένει», εξηγεί ο καθηγητής. Οι επιστήμονες παρατηρούν πλέον κάτι πρωτόγνωρο: «πλέον, όσοι ασχολούνται με την ωκεανογραφία, παρατηρούν ότι έχουμε επεισόδια καυσώνων και στις θάλασσες, ανάλογα με αυτά τα οποία παρατηρούμε και στην ατμόσφαιρα». Αυτό οδηγεί σε μια αλυσιδωτή αντίδραση όπου η μεγαλύτερη ποσότητα υδρατμών μεταφράζεται αναπόφευκτα σε τεράστιες ποσότητες βροχής που πέφτουν με ορμή στο έδαφος.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα στοιχεία για τις πρόσφατες βροχοπτώσεις. Ενώ ο μέσος όρος ετήσιας βροχής στην περιοχή είναι περίπου 770 χιλιοστά, το 2026 ξεκίνησε με σοκαριστικούς ρυθμούς. «Φέτος, αυτό που μας έκανε εντύπωση και το συζητάμε, είναι ότι τους δύο πρώτους μήνες του 2026 είχαμε περίπου το 46% της αθροιστικής βροχόπτωσης, δηλαδή γύρω στα 300 χιλιοστά μέσα ένα δίμηνο», αναφέρει ο κ. Αργυρίου, τονίζοντας ότι τέτοιες ακραίες καταστάσεις ενδέχεται να επαναληφθούν, περιλαμβάνοντας ακόμα και έντονες χιονοπτώσεις.

Η γεωγραφία της Ελλάδας παίζει επίσης τον δικό της ρόλο. Παραδοσιακά, η Δυτική Ελλάδα δέχεται περισσότερο νερό, όμως τα τελευταία χρόνια το σκηνικό ανατρέπεται. Η περίπτωση του «Ιανού» στη Θεσσαλία είναι χαρακτηριστική. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι «το Αιγαίο πέλαγος είναι γενικά θερμότερο, οπότε περνώντας ένα σύστημα αντί να εκτονωθεί πλήρως στη δυτική Ελλάδα, κυκλοφορεί και πάνω από το Αιγαίο, με αποτέλεσμα πολλές φορές να ανατροφοδοτείται».

Τέλος, ο καθηγητής αναφέρεται στην ανησυχητική αύξηση των ανεμοστρόβιλων, οι οποίοι από το 2010 και μετά εμφανίζονται όλο και συχνότερα στην ξηρά, προκαλώντας ζημιές σε περιοχές όπως η Ηλεία και η Ζάκυνθος. Αν και απαιτούνται 30 χρόνια παρατηρήσεων για να οριστεί μια νέα κλιματική κατάσταση με απόλυτη βεβαιότητα, η τάση είναι ξεκάθαρη: «είναι γεγονός ότι από το 2010 και μετά έχουμε πιο συχνές ‘αφίξεις’ ανεμοστρόβιλων στην ξηρά».