Στο επίκεντρο της διεθνούς διπλωματίας βρέθηκε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια έθεσε το πλαίσιο για τις κρίσιμες ειρηνευτικές συνομιλίες της ερχόμενης εβδομάδας στη Γενεύη. Ο Ουκρανός πρόεδρος, αν και εξέφρασε την ελπίδα για μια ουσιαστική διαδικασία με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, δεν έκρυψε την έντονη ανησυχία του για την κατεύθυνση των διαπραγματεύσεων. Σημείωσε με νόημα πως η χώρα του καλείται «πολύ συχνά» να κάνει υποχωρήσεις, ενώ η Μόσχα παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις της.

«Ειλικρινά ευελπιστούμε οι τριμερείς μας συναντήσεις την ερχόμενη εβδομάδα να είναι σοβαρές, ουσιαστικές, να βοηθήσουν όλους μας, αλλά ειλικρινά κάποιες φορές υπάρχει η αίσθηση οι δύο πλευρές μιλάνε για τελείως διαφορετικά πράγματα», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας το χάσμα που χωρίζει τις δύο πλευρές. Ο Ζελένσκι στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο της Ουάσινγκτον, επισημαίνοντας: «Οι Αμερικανοί επιστρέφουν συχνά στο ζήτημα των παραχωρήσεων και πολύ συχνά αυτές οι παραχωρήσεις συζητώνται μόνο ως προς την Ουκρανία, όχι τη Ρωσία».

Παρά την πίεση που παραδέχθηκε ότι δέχεται μετά την παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ, ο Ουκρανός ηγέτης κατέθεσε μια συγκεκριμένη πρόταση για την άρση του αδιεξόδου. Ζήτησε μια δίμηνη παύση των εχθροπραξιών ως προϋπόθεση για τη διεξαγωγή εκλογών, καλώντας τον Αμερικανό πρόεδρο να παρέμβει αποφασιστικά. «Δώστε μας δύο μήνες εκεχειρίας και θα πάμε σε εκλογές. Δώστε μας εκεχειρία. Ο πρόεδρος Τραμπ μπορεί να το πράξει: να πιέσει τον τον Πούτιν, να κάνει εκεχειρία. Μετά η βουλή μας θα τροποποιήσει τον νόμο και θα πάμε σε εκλογές», ανέφερε, απαντώντας στις αμερικανικές αξιώσεις για άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Η κριτική του προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν ιδιαίτερα σκληρή, χαρακτηρίζοντάς τον «σκλάβο του πολέμου». Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, ο Ρώσος ηγέτης «δεν μπορεί να πείσει τον εαυτό του να εγκαταλείψει την ίδια την ιδέα του πολέμου. Μπορεί να νομίζει ότι είναι τσάρος, αλλά στην πραγματικότητα είναι σκλάβος του πολέμου». Παράλληλα, εξέφρασε τη λύπη του για τον αργό ρυθμό των πολιτικών αποφάσεων απέναντι στις ρωσικές επιθέσεις, οι οποίες ενισχύονται από την τεχνολογική εξέλιξη των όπλων, όπως τα ιρανικά drones Shahed. «Σε αυτόν τον πόλεμο, τα όπλα εξελίσσονται ταχύτερα από τις αποφάσεις που θα έπρεπε να τα σταματήσουν», κατέληξε, τονίζοντας πως η απειλή γίνεται ολοένα και πιο θανατηφόρα καθώς η σύγκρουση συνεχίζεται.