Στην Αμερική, τα νοικοκυριά δοκιμάζονται από τον πληθωρισμό και το αυξημένο κόστος δανεισμού. Ο Ντόναλντ Τραμπ βλέπει μια «ευκαιρία» να παρέμβει, ανακοινώνοντας στα social media την πρότασή του για ένα ανώτατο όριο 10% στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών για ένα έτος. Με αυτόν τον τρόπο, επαναφέρει μια προεκλογική υπόσχεση που είχε προκαλέσει αντιδράσεις και αμφισβητήσεις.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι από τις 20 Ιανουαρίου 2026 θα πρέπει να ισχύσει ένα μονοετές πλαφόν 10% στα επιτόκια, ισχυριζόμενος ότι οι Αμερικανοί έχουν «ξεζουμιστεί» από τις εταιρείες πιστωτικών καρτών. Ωστόσο, δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το νομικό ή θεσμικό πλαίσιο που θα επέτρεπε την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου, ούτε για τον τρόπο με τον οποίο θα υποχρεωθούν οι εταιρείες να συμμορφωθούν, σύμφωνα με το Reuters.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι, χωρίς νομοθετική παρέμβαση από το Κογκρέσο, μια τέτοια πρωτοβουλία δύσκολα μπορεί να υλοποιηθεί, καθώς τα επιτόκια ρυθμίζονται από ένα πολύπλοκο πλέγμα ομοσπονδιακών και πολιτειακών κανόνων.

Το ζήτημα των υψηλών επιτοκίων στις πιστωτικές κάρτες απασχολεί και τα δύο μεγάλα κόμματα. Βουλευτές και γερουσιαστές Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι έχουν κατά καιρούς εκφράσει προβληματισμούς για τα επίπεδα των χρεώσεων, ιδίως για τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Παρά το γεγονός ότι οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν οριακή πλειοψηφία στη Γερουσία και τη Βουλή, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής συγκεκριμένο νομοσχέδιο που να υποστηρίζεται ανοιχτά από τον Λευκό Οίκο και να υλοποιεί την πρόταση Τραμπ.

Η Δημοκρατική γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν χαρακτήρισε την πρωτοβουλία «κενή περιεχομένου», υπογραμμίζοντας ότι χωρίς ψήφιση νόμου η έκκληση προς τις τράπεζες είναι απλώς συμβολική. Επιπλέον, κατηγόρησε τον Τραμπ ότι αποδυναμώνει την Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή, ενώ εμφανίζεται να υπερασπίζεται τους δανειολήπτες.

Οι μεγάλες τράπεζες, από την πλευρά τους, απέφυγαν να κάνουν κάποιο επίσημο σχόλιο. Όμως, τραπεζικές ενώσεις προειδοποίησαν ότι ένα αυστηρό πλαφόν θα μπορούσε να περιορίσει τη διαθεσιμότητα της πίστωσης.

Σύμφωνα με οικονομολόγους, τα επιτόκια αντανακλούν τον κίνδυνο των ακάλυπτων δανείων. Αν αυτός ο κίνδυνος δεν τιμολογείται σωστά, τότε οι εταιρείες ενδέχεται να μειώσουν τα πιστωτικά όρια ή να αποκλείσουν καταναλωτές από την αγορά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που προτείνεται ένα ανώτατο όριο 10%. Στο παρελθόν, οι γερουσιαστές Μπέρνι Σάντερς και Τζος Χόλεϊ είχαν καταθέσει μια διακομματική πρόταση για ένα πενταετές πλαφόν, στο πλαίσιο ευρύτερων μέτρων ανακούφισης των καταναλωτών.

Η συζήτηση, λοιπόν, επιστρέφει στο προσκήνιο, αλλά το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μια σοβαρή πολιτική πρωτοβουλία ή για ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα χωρίς πρακτικό αντίκρισμα;