8 Φεβρουαρίου 1981. Η ημέρα που το γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» «βάφεται» με αίμα έπειτα από τη λήξη του αγώνα Ολυμπιακός – ΑΕΚ. 21 ζωές «έφυγαν» στα σκαλιά της Θύρας 7, στη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Πριν από 45 χρόνια, η μοίρα έπαιξε ένα σκληρό παιχνίδι στα 21 θύματα που έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια να δουν από κοντά την αγαπημένη τους ομάδα. Μια κλειστή πόρτα και το γλίστρημα ενός οπαδού στάθηκαν αρκετά για να γραφτεί η πιο μελανή σελίδα του ελληνικού αθλητισμού. Κανείς δεν θυμάται το επιβλητικό 6-0 της νίκης, παρά μόνο τους αδικοχαμένους φιλάθλους που έτρεξαν να αποθεώσουν τους παίκτες τους για τελευταία φορά, χωρίς να φαντάζονται πως αυτή θα ήταν η τελευταία τους πνοή.

Το απόγευμα εκείνο, 35.450 φίλαθλοι πανηγύριζαν στις εξέδρες. Καθώς κατευθύνονταν προς την έξοδο για να γιορτάσουν στη Θύρα 1, επικράτησε συνωστισμός, ασφυξία και πανικός. Ο απολογισμός ήταν 21 νεκροί και 53 τραυματίες. Αστυνομικοί χρειάστηκε να ξεριζώσουν την πόρτα, όμως για 19 νέους ο χρόνος είχε ήδη σταματήσει. Αργότερα, ένας ακόμα φίλαθλος έχασε τη μάχη στο «Τζάνειο» νοσοκομείο, ενώ ο αριθμός των θυμάτων συμπληρώθηκε έξι μήνες μετά, όταν ένας τραυματίας κατέληξε μετά από κώμα.

Στο «Τζάνειο» και στο Γενικό Κρατικό Πειραιώς εκτυλίχθηκαν σκηνές οδύνης με χιλιάδες συγγενείς, δημοσιογράφους και τις αποστολές των δύο ομάδων. Στις 18:20 έφτασαν οι υπουργοί Δοξιάδης, Τσουκαντάς και Αποστολάτος, ενώ ακολούθησαν οι Δαβάκης και Καραμανλής. Τα πρώτα θύματα που αναγνωρίστηκαν ήταν οι Γιάννης Κανελλόπουλος, Γιάννης Διαλυνάς και Βασίλης Μάχας. Η πολιτική ηγεσία έδωσε εντολή για έκτακτα μέτρα, ενώ το ραδιόφωνο και η τηλεόραση μετέδιδαν πένθιμη μουσική σε όλη τη χώρα.

Σήμερα, 45 χρόνια μετά, ο Ολυμπιακός δεν ξεχνά. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι αθλητές όλων των τμημάτων τίμησαν τη μνήμη των 21 θυμάτων στο ετήσιο μνημόσυνο έξω από το «Γ. Καραϊσκάκης». Οι οπαδοί θα τιμήσουν τους αδικοχαμένους και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στις 08/02/26, ενώ το σύνθημα «Αδέρφια, ζείτε, εσείς μας οδηγείτε» παραμένει το αιώνιο αφιέρωμα σε εκείνους που χάθηκαν τόσο άδικα.