Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, καταξιωμένος ιστορικός τέχνης και προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας στο χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών. Είχε διατελέσει επιμελητής πολλών εκθέσεων και συνεργάτης μουσείων και πολιτιστικών θεσμών στην Ευρώπη και την Αμερική.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και σπούδασε αρχικά μουσική και ιστορία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, με αντικείμενο τη φιλολογία και την αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς, καθώς και την κοινωνιολογία της τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Στις μεταπτυχιακές του σπουδές μελέτησε τομείς της ιστορίας και της θεωρίας της τέχνης, την περίοδο 1980-1985.

Κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 δίδαξε σε διάφορα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων η Ανωτάτη Σχολή Εικαστικών Τεχνών της Γενεύης, το Le Magasin – Centre National d’Art Contemporain της Γκρενόμπλ, η Rijksacademie van Beeldende Kunsten στο Άμστερνταμ και η Hochschulle fur Kunst und Gestaltung της Βέρνης.

Εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης και διευθυντής του Ινστιτούτου Σύγχρονης Τέχνης της πόλης. Από το 2002 δίδαξε ιστορία της τέχνης και μουσειολογία στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη Μυτιλήνη.

Η θεσμική του παρουσία εκτεινόταν σε κορυφαίους πολιτιστικούς φορείς. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και διευθυντής του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και Πολιτισμού και Πάρκου Γλυπτικής Domaine de Kerguehennec στη Βρετάνη, από το 1992 έως το 1999. Ήταν συνδιευθυντής της Documenta IX στο Κάσσελ το 1992 και επίτροπος του Γαλλικού Περιπτέρου στην 48η Μπιενάλε της Βενετίας το 1999.

Παράλληλα, διετέλεσε σύνεδρο μέλος της επιτροπής διεθνούς πολιτιστικής πολιτικής του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας, σύμβουλος της Επιτροπής Αναγνώρισης Ανωτάτων Διπλωμάτων Καλών Τεχνών του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ελβετίας, Γενικός Επιθεωρητής Καλών Τεχνών του υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας, σύμβουλος και σύνεδρο μέλος της Εθνικής Συλλογής Σύγχρονης Τέχνης της Γαλλίας, καθώς και μέλος της Επιτροπής Εκθέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας.

Επιμελήθηκε και διοργάνωσε πολυάριθμες εκθέσεις σε Μουσεία και Κέντρα Τέχνης στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ολλανδία, το Μαυροβούνιο και τις ΗΠΑ. Το 1975-1976 υπήρξε συντονιστής του Ελληνικού Μήνα στο Λονδίνο, στο Institute of Contemporary Arts.

Ως κριτικός τέχνης συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά. Δημοσίευσε βιβλία, άρθρα, καταλόγους, δοκίμια και μελέτες για τη σύγχρονη τέχνη, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την άρτε πόβερα, την τοιχογραφία, την αναπαράσταση, την αρχιτεκτονική, το τοπίο, τον ήχο, την ιστορία της τέχνης, τη μεθοδολογία, την ιστορία των θεσμών και την κριτική της τέχνης. Συγγράψε επίσης σημαντικό αριθμό μονογραφιών για σύγχρονους και ιστορικούς καλλιτέχνες.

Είχε δώσει διαλέξεις και συμμετάσχει, διευθύνει και οργανώσει συνέδρια σε μουσεία, ιδρύματα και πανεπιστήμια σε Ευρώπη και Αμερική. Για το έργο του τιμήθηκε από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ενώ αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας.