Ξεκάθαρο μήνυμα προς το Λονδίνο στέλνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ζητώντας την οριστική επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Με άρθρο του στον βρετανικό Guardian, ο πρωθυπουργός απορρίπτει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο «δανεισμού» και καλεί τη Βρετανία να προχωρήσει σε μια γενναία κίνηση πολιτιστικής φιλίας, αναγνωρίζοντας την ακεραιότητα του μνημείου.

Η παρέμβαση έρχεται με αφορμή την παρουσία της Ταπισερί της Μπαγιέ στη Βρετανία. Ο κ. Μητσοτάκης επισημαίνει τη χαοτική διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις: ενώ η Ταπισερί παραμένει ένα ενιαίο έργο, τα Γλυπτά του Παρθενώνα βρίσκονται βάναυσα διαμελισμένα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου. ”Η Βρετανία δεν θα διαμέλιζε την Ταπισερί της Μπαγιέ. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή και ας επανενώσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα” αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως κανείς δεν θα σκεφτόταν να κόψει ένα αριστούργημα στη μέση.

Στο κείμενό του, ο πρωθυπουργός υπογραμμίζει πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποδεχτεί καμία συμφωνία που θα την ανάγκαζε να αναγνωρίσει την κυριότητα του Βρετανικού Μουσείου, ούτε θα δεχτεί ένα σχέδιο όπου θα φαίνεται πως «δανειζόμαστε» τμήματα της ίδιας μας της ιστορίας. Παρόλο που το Βρετανικό Μουσείο περιγράφει την Ταπισερί ως ένα από τα «θαύματα του μεσαιωνικού κόσμου», τα Γλυπτά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής του Παρθενώνα και της αθηναϊκής δημοκρατίας.

Η πίεση προς τη Βρετανία ενισχύεται από τη σταδιακή αλλαγή της κοινής γνώμης. Σύμφωνα με δημοσκόπηση, η πλειοψηφία των Βρετανών υποστηρίζει πλέον την επιστροφή, ενώ το εντυπωσιακό 72% συμφωνεί ότι τα Γλυπτά γίνονται κατανοητά μόνο ως μέρος ενός ενιαίου συνόλου. Παράλληλα, η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO καλεί σταθερά το Ηνωμένο Βασίλειο σε διάλογο «καλή τη πίστει» με την ελληνική κυβέρνηση.

Ολοκληρώνοντας, ο πρωθυπουργός υπενθυμίζει τα λόγια του Andy Burnham, ο οποίος είχε ζητήσει την επιστροφή των Γλυπτών «χωρίς όρους» για να ενισχυθεί η διεθνής εικόνα της Βρετανίας: «Ας αξιοποιήσουμε τον πολιτισμό για να αλλάξουμε την εικόνα της Βρετανίας ανά τον κόσμο». Για την Αθήνα, η επανένωση θα αποτελούσε μια μοναδική πράξη πολιτιστικής φιλίας και ένα ισχυρό μήνυμα υπέρ των δημοκρατικών αξιών σε μια εποχή παγκόσμιων προκλήσεων.