Από την τρίбуνα του συνεδρίου «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» που διοργανώνει η εφημερίδα «Το Βήμα», ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς απευθύνθηκε με σκληρότητα στην τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα, βάζοντας έμμεσα στο στόχαστρό του την κυβέρνηση Μητσοτάκη — χωρίς να την κατονομάσει — και μιλώντας για «πραγματικά σημάδια παρακμής» καθώς και για «πολιτικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση».

Σχεδόν κάθε αναφορά του στην ελληνική πραγματικότητα αποτύπωνε, κατά τη δική του διάγνωση, απουσία του κράτους σε ευρύ φάσμα της καθημερινότητας: από την παιδεία και την μόρφωση μέχρι τα εθνικά θέματα. Ο κ. Σαμαράς διάκρινε δύο αντιλήψεις ηγεσίας: την «διαχειριστική», που περιορίζεται στη διατήρηση της εξουσίας και μεταθέτει τα προβλήματα στο μέλλον, και την ηγεσία που επιχειρεί να αλλάξει τον ρού της ιστορίας με αποφασιστικότητα, τροφοδοτώντας την κοινωνία με όραμα και προοπτική.

«Ανησυχώ βαθύτατα γιατί δεν θέλω να αποδεχθώ μια κατάσταση παρακμής του δυτικού πολιτισμού. Εφόσον βλέπουμε και κατανοούμε τη σημασία αυτού του φαινομένου, ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας; Υπάρχει πάντα η εκδοχή της διαχείρισης. Είναι οι ματαιόδοξοι και εγωπαθείς ηγέτες. Υπάρχει και η εκδοχή της ηγεσίας που επιχειρεί να αλλάξει του ρού της ιστορίας. Για να έρθω και στην πατρίδα μας, οφείλω να επισημάνω πως διαπιστώνω σημάδια παρακμής και πολιτικής ευθύνης», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για «οπισθοχώρηση παντού», εστιάζοντας στην απουσία ηθικών και ανιδιοτελών προτύπων, στην κυριαρχία υλιστικής και ατομιστικής αντίληψης εις βάρος της πνευματικότητας και της συλλογικότητας. Πρόσθεσε: «Αν αυτή η υλιστική και διαχειριστική αντίληψη συνεχιστεί συνολικά τότε θα αμφισβητηθεί και η πολιτική συνολικά. Η απογοήτευση του ελληνικού λαού είναι και έμπρακτη και ορατή», φέροντας ως παράδειγμα την αποχή στις εκλογές και την επιλογή του «κανένα».

Με πιο προσωπικό τόνο, εξομολογήθηκε: «Το χαμόγελο δεν το βλέπεις σε καμία παρέα. Βλέπεις μια απόγνωση. Το βλέπεις και στη μικρή πόλη της επαρχίας. Κοντεύω 50 χρόνια βουλευτής επαρχίας και δακρύζεις βλέποντας τα αυξανόμενα έρημα χωριά που μέχρι πρόσφατα ήταν ζωντανά. Βλέπεις το κενό βλέμμα πολλών νέων παιδιών. Πιστεύω πως πρέπει να τελειώνουμε με τη σκέτη ισοπεδωτική νεοφιλελεύθερη διαχείριση».

Υποστήριξε ότι η εθνική συνείδηση υπονομεύεται και αντικαθίσταται από την αξία του πλουτισμού και την «πολιτική ορθότητα», μιλώντας ταυτόχρονα για την ερήμωση της υπαίθρου και την εγκατάλειψη της ελληνικής περιφέρειας, την οποία απέδωσε στην απουσία του κράτους και στην επικράτηση οικονομικής και διαχειριστικής αντίληψης με επίκληση των κανόνων της αγοράς.

«Κρούω εδώ τον κώδωνα του κινδύνου για τη Δημοκρατία και για το μέλλον της», προειδοποίησε, επισημαίνοντας ότι εάν η «υλιστική και διαχειριστική αντίληψη» διαμείνει, θα αμφισβητηθεί όχι μόνο η εκάστοτε πολιτική ηγεσία, αλλά ενδεχομένως και η πολιτική συνολικά.

Κλήθηκε σε ανάγκη επιστροφής της πολιτικής των ιδεών και των οραμάτων, προειδοποιώντας: «Ειδάλλως η Ελλάδα θα κινδυνεύσει με παρατεταμένη παρακμή και με επικίνδυνο εθνικό εφησυχασμό».

Αναφερόμενος στη Θράκη, ختمισε με προσωπική εξομολόγηση: «Στη δική μου πολιτική διαδρομή είναι βέβαιο ότι δεν τα έκανα όλα σωστά. Είναι υποχρέωσή μου να συνεισφέρω στην πατρίδα. Για μένα πολιτική είναι θέμα συνείδησης. Προτιμώ σταθερά το κόστος της συνείδησης από το όφελος του όποιου χειροκροτήματος».