Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, όπως και το Ισραήλ, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην εμπλακούν στην κρίση που προκαλούν οι διαδηλώσεις στο Ιράν. Στόχος είναι να αποφύγουν να γίνουν στόχος της Τεχεράνης. Όπως αναφέρει η Jerusalem Post, η Μοσάντ δεν κινείται πλέον τόσο «στη σκιά» στο Ιράν. Η παρουσία και η δράση της έχουν γίνει πιο ορατές.

Τον Ιούνιο του 2025, η Μοσάντ είχε κινητοποιήσει εκατοντάδες πράκτορες κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ισραήλ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτός ο πόλεμος προκάλεσε σοβαρό πλήγμα στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στο βαλλιστικό πρόγραμμα και στα συστήματα αεράμυνας. Επίσης, δεκάδες ανώτατοι στρατιωτικοί και αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών της Τεχεράνης έχασαν τη ζωή τους.

Μετά τον πόλεμο, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, προχώρησε σε μια σπάνια δημόσια δήλωση. Προανήγγειλε τη συνέχιση της δράσης των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στην Τεχεράνη, λέγοντας: «Θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί, όπως ήμασταν μέχρι σήμερα».

Στις 29 Δεκεμβρίου, ένας λογαριασμός στο Twitter στα φαρσί, που φέρεται να ανήκει στη Μοσάντ, κάλεσε τους Ιρανούς να διαδηλώσουν κατά του καθεστώτος. Υποστήριξε ότι η Μοσάντ είναι μαζί τους στις κινητοποιήσεις. «Βγείτε όλοι μαζί στους δρόμους. Η ώρα έφτασε», ανέφερε ο λογαριασμός, προσθέτοντας: «Είμαστε μαζί σας. Όχι μόνο από απόσταση και με λόγια. Είμαστε μαζί σας στο πεδίο».

Πηγές της Μοσάντ αρνήθηκαν οποιαδήποτε επίσημη σύνδεση με τον λογαριασμό. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι υπηρεσίες όπως η Μοσάντ, η CIA και άλλοι χρησιμοποιούν συχνά «βιτρίνες» για μυστικές επιχειρήσεις.

Ένα παράδειγμα είναι οι εκρήξεις του Ιουλίου 2020 και η καταστροφή σε πυρηνική εγκατάσταση στο Νατάνζ. Την ευθύνη ανέλαβε μια άγνωστη, ανύπαρκτη οργάνωση. Η διεθνής κοινότητα και το Ιράν απέδωσαν την επίθεση στη Μοσάντ. Αυτό επιβεβαιώνεται εμμέσως και από το βιβλίο του πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας Γιόσι Κοέν, The Sword of Freedom, όπου περιγράφεται το σαμποτάζ.

Την Τρίτη, ο δημοσιογράφος Ταμίρ Μοράγκ του ισραηλινού μέσου Channel 14 μετέδωσε ότι ξένοι παράγοντες έχουν εξοπλίσει Ιρανούς για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις του καθεστώτος. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών αναδημοσίευσε το ρεπορτάζ μέσω Twitter.

Πηγές της Μοσάντ αποστασιοποιήθηκαν από το ρεπορτάζ του Μοράγκ και από οποιαδήποτε εμπλοκή στις διαδηλώσεις. Επισήμαναν ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει δημόσια οποιονδήποτε ρόλο, για να μην πλήξει το αφήγημα των Ιρανών που θέλουν να απελευθερωθούν από το καθεστώς.

Οι αναρτήσεις του λογαριασμού έγιναν εν μέσω κινητοποιήσεων στο Ιράν, λόγω της κατάρρευσης του ριάλ, της αύξησης των τιμών των καυσίμων και της κρίσης νερού.

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, έχει περιγράψει με σκληρούς όρους την κατάσταση στο Ιράν, εστιάζοντας στην έλλειψη νερού και τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Σε συνέντευξή του το 2022, ο Μπένετ ανέφερε ότι το ιρανικό καθεστώς είναι «βαθιά διεφθαρμένο και ανίκανο». Όπως είπε, «τεράστιες εκτάσεις δεν έχουν πρόσβαση σε νερό. Ανοίγεις τη βρύση και βγαίνει λάσπη. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)».

Κατά τον Μπένετ, οι αδυναμίες αυτές δημιουργούσαν ευκαιρίες. Φέρεται να είχε πει στον Μπαρνέα ότι η υπηρεσία έπρεπε να γίνει πιο δημιουργική και επιθετική. 

Ο Μπένετ υποστήριζε τη στρατηγική «θανάτου από χίλιες πληγές» για την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος.

Ο Μπαρνέα πίεζε τον Μπένετ να κινηθεί τολμηρά, προτείνοντας αλλαγή των «κανόνων του παιχνιδιού» με το Ιράν. Του χάρισε το βιβλίο «Νίκη: Η μυστική στρατηγική της κυβέρνησης Ρίγκαν που επιτάχυνε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης» του Πίτερ Σβάιτσερ.

Το Ισραήλ έχει εμπειρία στη στήριξη τρίτων με μέσα και εξοπλισμό, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Στο παρελθόν έχει υποστηρίξει παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες που αντιμάχονταν τη Χαμάς στη Γάζα. Επίσης, έχει βρει τρόπους να διοχετεύσει συστήματα Patriot στην Ουκρανία μέσω έμμεσων διαύλων και διευκόλυνε τη μεταφορά ρωσικών όπλων της Χεζμπολάχ στην Ουκρανία, όπλων που το Ισραήλ είχε κατασχέσει κατά την εισβολή στον Λίβανο το 2024.

Το Ισραήλ και η Μοσάντ έχουν επίσης βρει τρόπους να στηρίξουν στρατιωτικά και άλλες ομάδες, μεταξύ άλλων, στον Λίβανο από το 1970 έως το 2000, αλλά και σε άλλες περιοχές.

Παράλληλα, το Ιράν έχει κατηγορήσει Κούρδους Ιρανούς και άλλες εθνοτικές μειονότητες ότι συνεργάζονται με τη Μοσάντ.

Το πλήρες εύρος της εμπλοκής της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών θα αποκαλυφθεί μόνο όταν ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Όταν πρόκειται για τη Μοσάντ και το Ιράν, σχεδόν πάντα υπάρχουν περισσότερα απ’ όσα φαίνονται, καταλήγει η Jerusalem Post.