Η Τουρκία προετοιμάζεται να λάβει μερίδα του ρωσικού ντίζελ που η Μόσχα διοχετεύει στις παγκόσμιες αγορές, βάσει συμφωνίας που κατέληξε με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ στο τηλεοπτικό δίκτυο Kanal 7.

Ο Μπαϊρακτάρ χαρακτήρισε την συμφωνία εφοδιασμού «σημαντική για την ενεργειακή ασφάλεια της Τουρκίας», θυμίζοντας ότι η Άγκυρα βασίζεται στη Ρωσία, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν για μέρος των αναγκών της, ενώ παράλληλα επιδιώκει διαφοροποίηση μέσω συμφωνιών με τις ΗΠΑ και άλλους εταίρους. «Η Ρωσία επέβαλε περιορισμούς στις εξαγωγές ντίζελ τους τελευταίους μήνες, όταν άρχισε να αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα. Τώρα κατέληξε σε συμφωνία για το ντίζελ με τον Τραμπ... Μέσω των συνομιλιών που είχαμε, θα λάβουμε μέρος αυτού του ντίζελ στην Τουρκία», τόνισε ο υπουργός, χωρίς να παρέχει επιπλέον λεπτομέρειες.

Η συμφωνία έσπασε κριτική από τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ευρωπαϊκούς αξιωματούχους και στελέχη του ρεπουμπλικανικού κόμματος στις ΗΠΑ.

Παράλληλα, η Τουρκία επιταχύνει το εγχώριο πρόγραμμα φυσικού αερίου. Χθες Σάββατο, η πρώτη πλωτή πλατφόρμα παραγωγής, το «Osman Gazi», απεβίβασε στη Μαύρη Θάλασσα — κίνηση που αναμένεται να διπλασιάσει την ημερήσια παραγωγή από το μεγαλύτερο εγχώριο κοίτασμα, το «Sakarya», στα 20 εκατομμύρια κυβικά μέτρα από τα τρέχοντα 9,5 (7,3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως).

«Το πρώτο τρίμηνο του 2028, η δεύτερη πλωτή πλατφόρμα παραγωγής θα φτάσει στην Τουρκία και μέσω αυτής θα επιτύχουμε παραγωγή 25 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Διαθέτει ελαφρώς μεγαλύτερη δυναμικότητα (από το "Osman Gazi")», δήλωσε ο Μπαϊρακτάρ. «Επομένως, με τα 45 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, θα καλύπτουμε τις ανάγκες τριών στα τέσσερα νοικοκυριά στην Τουρκία με δικό μας φυσικό αέριο».

Με τη δεύτερη πλατφόρμα, η ημερήσια παραγωγή του κοιτάσματος Sakarya θα ανέλθει στα 550.000 βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου. Η Τουρκία, μια από τις μεγαλύτερες αγορές αερίου στην Ευρώπη με κατανάλωση 59 δισεκ. κυβικών μέτρων το 2024, εξαρτάται ακόμη σχεδόν ολοκληρωτικά από τις εισαγωγές, καθώς η εγχώρια παραγωγή πέρυσι δεν ξεπέρασε τα 3,1 bcm.

Σε άλλο επίπεδο, ο Μπαϊρακτάρ ανέφερε ότι οι προγραμματισμένες δραστηριότητες έρευνας υδρογονανθράκων ανοικτά του Πακιστάν έχουν καθυστερήσει κατά περίπου έξι μήνες, λόγω των επιπτώσεων που ο πόλεμος στο Ιράν έχει στην περιοχή.