Σε μια συνάντηση με ισχυρό πολιτικό και οικονομικό αποτύπωμα, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία του αμερικανικού Κογκρέσου υπό τον γερουσιαστή Jerry Moran. Η παρουσία κορυφαίων θεσμικών εκπροσώπων των ΗΠΑ στην Αθήνα επιβεβαίωσε το εξαιρετικό επίπεδο των διμερών σχέσεων, με την ατζέντα να εστιάζει στην ενεργειακή ασφάλεια και την ενίσχυση των επενδύσεων.

Στην αμερικανική αποστολή συμμετείχαν οι γερουσιαστές Kirsten Gillibrand, John Boozman, Deb Fischer, Gary Peters, καθώς και ο John Barrasso, επικεφαλής της πλειοψηφίας και δεύτερος στην ιεραρχία των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία. Μαζί τους βρέθηκε και η πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, υπογραμμίζοντας τη βαρύτητα της συνεργασίας. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, αναδείχθηκε η στρατηγική σύγκλιση των δύο χωρών σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Ο κ. Παπασταύρου παρουσίασε αναλυτικά τις 3+1 πρόσφατες ενεργειακές συμφωνίες που σφραγίζουν τη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι συμπράξεις με την κοινοπραξία Chevron-HELLENiQ ENERGY, το σχήμα ExxonMobil-HELLENiQ ENERGY-ENERGEAN, καθώς και η συμφωνία προμήθειας υγροποιημένου φυσικού αερίου μεταξύ της Atlantic See —που ίδρυσαν ο όμιλος AKTOR και η ΔΕΠΑ Εμπορίας— και της αμερικανικής Venture Global Inc.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον επέδειξαν οι Αμερικανοί γερουσιαστές για την αναβίωση του σχήματος 3+1, που ενώνει την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Ο υπουργός υπογράμμισε πως η Κοινή Δήλωση για την Υπουργική Σύνοδο Ενέργειας 3+1 τον Νοέμβριο του 2025 στην Ελλάδα αποτελεί έμπρακτη δέσμευση για την προώθηση της ενεργειακής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στη νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ευρώπης, ο ρόλος της Ελλάδας περιγράφηκε ως πολυδιάστατος. Η χώρα λειτουργεί πλέον ως ευρωπαϊκή πύλη LNG, αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του Κάθετου Διαδρόμου και εξελίσσεται σε περιφερειακό κέντρο αναδιανομής φυσικού αερίου και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Για την Ουάσινγκτον, η συνεργασία αυτή κρίνεται στρατηγικής σημασίας, καθώς διευρύνει την πρόσβαση στην αγορά αμερικανικού αερίου, μειώνει την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία και ενισχύει την ανθεκτικότητα ολόκληρης της περιοχής.