Αν παραμερίσει κανείς τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ωφεληθούν από την απόκτηση της Γροιλανδίας. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι, πιο αποτελεσματικοί τρόποι για να επιτύχει η Ουάσιγκτον τους στόχους της.

Η κλιματική αλλαγή και το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική αποκαλύπτουν μια σημαντική εμπορική και στρατιωτική διαδρομή, για την οποία ανταγωνίζονται οι μεγάλες δυνάμεις. Παρά το ενδιαφέρον της Κίνας και της Ρωσίας, οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να επεκτείνουν την επιχειρησιακή τους ισχύ μέσω της αμερικανικής βάσης στο Πιτουφίκ ή μετακινώντας στρατεύματα από την Ευρώπη.

Η παρουσία του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ στην Αρκτική και στη Βόρεια Θάλασσα είναι κυρίαρχη και το ΝΑΤΟ είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον Βόρειο Ατλαντικό. Στην εποχή της υψηλής τεχνολογίας, οι προμήθειες πρώτων υλών και κρίσιμων ορυκτών είναι σημαντικές. Ωστόσο, αναλυτές αμφισβητούν τη σημασία των αποθεμάτων της Γροιλανδίας, υποστηρίζοντας ότι τα αποθέματα τερβίου και ύττριου έχουν ομαδοποιηθεί με τα αποθέματα χαλκού για να εμφανιστούν ως κρίσιμη ποσότητα. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αναπόδεικτα και ακριβά κοιτάσματα, με δυσκολίες στην εξόρυξη και επεξεργασία.

Η δίψα για επενδύσεις και θέσεις εργασίας είναι σημαντική για κάθε περιοχή που ενδιαφέρει την αμερικανική κυβέρνηση. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον μπορούν να αφήσουν την αγορά να εντοπίσει τις επενδυτικές προοπτικές και να δώσουν κίνητρα στις αμερικανικές βιομηχανίες να τοποθετήσουν κεφάλαια στη Γροιλανδία, αν το θεωρούν επωφελές για τα αμερικανικά συμφέροντα. Αυτή θα ήταν μια πιο συμφέρουσα επιλογή σε σχέση με την εξαγορά της Γροιλανδίας.

«Οι ΗΠΑ μπορούν να προστατεύσουν καλύτερα τα συμφέροντά τους στην Αρκτική μέσω της “διπλωματίας του δολαρίου” παρά μέσω της “διπλωματίας των κανονιοφόρων”», αναφέρουν ο Τζάστιν Λόγκαν του Cato Institute και η Σουμάντρα Μάιτρα της Clio Strategic Consulting σε άρθρο τους στο National Interest. Θεωρούν ότι η ρητορική της Ουάσιγκτον είναι αντιπαραγωγική και ότι η συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και των επενδύσεων θα ωφελήσει και τις δύο πλευρές μακροπρόθεσμα.

Οι δύο αναλυτές εκτιμούν ότι η προοπτική χρήσης βίας από τις ΗΠΑ για την κατάληψη της Γροιλανδίας δεν θα είχε την έγκριση του Κογκρέσου και θα αντιμετώπιζε εσωτερικές αντιδράσεις και αγωγές, καθώς η εδαφική σύγκρουση με ένα σύμμαχο θα ήταν αβάσιμη.