Η ανίχνευση των δύο κατασταλτικών ουσιών, μιδαζολάμης και προποφόλης, στον οργανισμό του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη έχει προκαλέσει ένα νέο κύμα εξελίξεων στην υπόθεση του θανάτου του. Τα διαδοχικά λάθη που αποκαλύπτονται από την γιατρό της οδού Καρνεδάδου ρίχνουν περισσότερο φως στις τελευταίες ώρες του αγαπημένου καλλιτέχνη και αποκαλύπτουν τις πρακτικές του ιατρείου στο Κολωνάκι.

Ο συνδυασμός της προποφόλης και της μιδαζολάμης είναι μια συνήθης ιατρική πράξη για την καταστολή, η οποία όμως απαιτεί ασφαλές περιβάλλον και επίβλεψη αναισθησιολόγου. Στην περίπτωση του Μαζωνάκη, φαίνεται πως δεν ισχύει αυτό. Η γιατρός φέρεται να χορήγησε τις ουσίες αυθαίρετα, με σκοπό να κάνει πλασμαφαίρεση. Λίγη ώρα μετά, ο τραγουδιστής υπέστη ανακοπή και άφησε την τελευταία του πνοή, ενώ η γιατρός αρνείται σήμερα τη χορήγηση μέθης.

Το iatropedia.gr συνομίλησε με την αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας Ελένη Μόκα, η οποία, διατηρώντας επαγγελματική απόσταση, παραθέτει τα επιστημονικά πρωτόκολλα που φαίνεται να μην τηρήθηκαν.

Η κα Μόκα εξηγεί ότι η μίξη φαρμάκων είναι θεμιτή, αρκεί να γίνεται από ειδικούς σε ελεγχόμενο περιβάλλον. «Είναι συμβατά φάρμακα, δεν είναι ανταγωνιστικά. Σε οργανωμένο περιβάλλον, για να κάνουμε μια καταστολή από ήπια έως βαθιά, κάνουμε μίξη φαρμάκων. Όταν δίνεις μικρές ποσότητες από διαφορετικά φάρμακα, που το καθένα έχει λίγο διαφορετική δράση, ουσιαστικά πετυχαίνεις καλύτερο αποτέλεσμα σε μια προσπάθεια να μειώσεις τις επιπλοκές», τονίζει.

Σύμφωνα με τα δεδομένα, το πιθανότερο ιατρικό σενάριο είναι ότι χορηγήθηκε αρχικά μιδαζολάμη. Όταν η γιατρός διαπίστωσε ότι η δόση δεν επαρκούσε, πρόσθεσε προποφόλη, με αποτέλεσμα ο συνδυασμός να προκαλέσει άπνοια. Η απουσία εξειδικευμένης παρακολούθησης φαίνεται να υπήρξε κλειδί για την τραγωδία.

Η κα Μόκα τονίζει τη σημασία του monitoring: «Για να επιτύχεις το ίδιο αποτέλεσμα με σκέτη προποφόλη, πρέπει να δώσεις μεγαλύτερη δόση, διακινδυνεύοντας την άπνοια. Είμαστε από πάνω από τον ασθενή συνέχεια». Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, τα απαραίτητα όργανα δεν φαίνεται να υπήρχαν. Η νομοθεσία (Υπουργική Απόφαση Υ4α/3592/1996 – ΦΕΚ 1044/Β/1997) ορίζει αυστηρές προδιαγραφές για την ασφαλή χορήγηση αναισθησίας, που είναι αδύνατο να τηρηθούν σε απλά ιατρεία.

«Δεν έχουμε ιατρείο να δίνουμε νάρκωση εμείς... Το πρόβλημα είναι ο εξοπλισμός. Αναισθησιολόγος με «βαλιτσάκι» δεν υπάρχει. Πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας σε περιβάλλοντα οργανωμένα», λέει η κα Μόκα, περιγράφοντας τις απαραίτητες συνθήκες.

Επιπλέον, η προαναισθητική εξέταση και η έγγραφη συναίνεση είναι υποχρεωτικά βήματα. «Για οποιαδήποτε πράξη αναισθησιολογική, χρειάζεσαι έγγραφη, ενημερωμένη συναίνεση του ασθενούς. Κάνουμε προαναισθητική εξέταση. Σταθμίζω τι φάρμακα παίρνει, το ιστορικό του, έχει περάσει έμφραγμα; Είναι παχύσαρκος; Πάντα ρωτάμε τι παίρνεις, τα πάντα», υπογραμμίζει, καταλήγοντας ότι οι καταστολές είναι περίπλοκες και επικίνδυνες.

Σύμφωνα με πρώτα στοιχεία, στον ασθενή διαπιστώθηκε εκτεταμένη ισχαιμία του μυοκαρδίου, γεγονός που υποδηλώνει χρόνια επιβάρυση της καρδιάς. Αν αποδειχθεί ότι ισχύει, η γιατρός είχε στα χέρια της έναν άνθρωπο με εν εξελίξει έμφραγμα, τον οποίο επέλεξε να υποβάλλει σε πλασμαφαίρεση αντί για άμεση διακομιδή.

Η κα Μόκα εξηγεί τον μηχανισμό της ανακοπής: «Φανταστείτε ότι το μυοκάρδιο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην έλλειψη οξυγόνου. Αν υπάρχει στένωση των στεφανιαίων αγγείων, το οξυγόνο που φτάνει γίνεται λιγότερο. Γι’ αυτό οι αναισθησιολόγοι λένε πάντα: “να σε δει ο καρδιολόγος” πριν από μια επέμβαση».

Σχολιάζοντας τις πληροφορίες ότι ο θάνατος επήλθε από ασυστολία, η κα Μόκα ξεκαθαρίζει ότι απαιτείται φαρμακευτική υποστήριξη με αδρεναλίνη. «ταν έχεις υποξυγοναιμία, θα κάνεις ασυστολία. Στην ασυστολία δίνεις αδρεναλίνη, παρακολουθώντας συνέχεια τα ζωτικά σημεία», αναφέρει, προσθέτοντας: «Μπορεί να χτυπάει χίλιες φορές το λεπτό το μυοκάρδιο, άρα δεν προλαβαίνει να εξωθήσει αίμα. Εξ ου και η λέξη ανακοπή».

Η απουσία των απαραίτητων οργάνων και η μη τήρηση των πρωτοκόλλων καθιστούν την πράξη ιδιαίτερα επικίνδυνη. Οι καταστολές απαιτούν πλήρη προετοιμασία και σεβασμό της νομοθεσίας, όπως τονίζει η Καθηγήτρια.