Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD)γραψε ιστορία την Τρίτη, κατακτώντας για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο την προεδρία περιφερειακού κοινοβουλίου στη Γερμανία. Ο Τόμπιας Ράους, πρώην μεσίτης ακινήτων, συγκέντρωσε 48 από τις 82 ψήφους στη Σαξονία-Άνχαλτ, με 29 βουλευτές να διαμαρτύρονται και πέντε να απέχουν. Αργότερα την ίδια ημέρα, ο Χανς-Τόμας Τίλσνάιντερ, στέλεχος της πιο ακραίας πτέρυγας της AfD, εξελέγη αναπληρωτής πρόεδρος με 44 ψήφους.

Η AfD, η οποία έχει χαρακτηριστεί «ακροδεξιά εξτρεμιστική» από την υπηρεσία πληροφοριών του ανατολικού κρατιδίου, είχε λάβει σχεδόν 44% στις εκλογές του περασμένου μήνα, χτυπώντας σκληρά τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU). Η κοινοβουλευτική ομάδα της διαθέτει 39 έδρες, λίγο κάτω από την απόλυτη πλειοψηφία, αλλά πέντε βουλευτές του BSW —μικρού αριστερού κόμματος με παρόμοιες θέσεις για Ρωσία και μετανάστευση— είχαν ανακοινώσει στήριξη στον Ράους, ενώ ακόμη τέσσερις αδίστακτοι βουλευτές完成了 τη νίκη του στη μυστική ψηφοφορία.

Η ρήξη του λεγόμενου «τείχους προστασίας» —της άτυπης συμφωνίας των υπολοίπων κομμάτων να αποφεύγουν τη συνεργασία με την AfD— δίνει πλέον στο κόμμα την ευκαιρία να διεκδικήσει τον σχηματισμό κυβέρνησης στο κρατίδιο. «Είναι καιρός να τελειώσει η ανοησία του τείχους προστασίας», δήλωσε η ιδρύτρια του BSW, Σάρα Βάγκενκνεχτ. Ο αναπληρωτής αρχηγός του κόμματος, Κρίστιαν Λάι, πρόσθεσε: «Το τείχος προστασίας δεν λειτουργεί και οι ψήφοι σχεδόν του 44% του εκλογικού σώματος δεν μπορούν να αγνοηθούν. Χρειαζόμαστε έναν έξυπνο τρόπο αντιμετώπισης της AfD και αυτό σημαίνει να ασχολούμαστε με το περιεχόμενο του προγράμματός της».

Ο Τίλσνάιντερ, ένας από τους βασικούς συντάκτες του ριζοσπαστικού προγράμματος της AfD και πιθανός υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών, έχει αποκαλέσει τον Βλαντίμιρ Πούτιν «πραγματικό άνδρα με υγιές σύστημα αξιών», κατηγορήσει τους μετανάστες ότι «έρχονται εδώ μαζικά […] θέλοντας να σπαταλήσουν τα χρήματά μας» και περιγράψει το Ισλάμ ως «μύκητα» που αναπτύσσεται πάνω στη «γερμανική βελανιδιά». Η οικογένειά του μετανάστευσε από τη Ρουμανία τη δεκαετία του 1980.

Μετά την εκλογή του, ο Ράους υποσχέθηκε να «εκπροσωπεί όλες τις φωνές και να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις διαφορετικές απόψεις, προσπαθώντας να λαμβάνει αποφάσεις με διαφανή τρόπο». Χειροκροτήθηκε από τη δική του ομάδα και τους βουλευτές του BSW, ενώ οι υπόλοιποι παρέμειναν σιωπηλοί. Ο Ράους βρισκόταν στο επίκεντρο σκανδάλου νεποτισμού: αρνήθηκε ότι αδέλφια και κουνιάδος του εργάζονταν στο κοινοβούλιο, αλλά παρέδωσε ότι απασχολούσε παίκτες της ποδοσφαιρικής του ομάδας. Είναι στενός σύμμαχος του Ούλριχ Ζίγκμουντ, επικεφαλής υποψήφιος της AfD για την ηγεσία της Σαξονίας-Άνχαλτ, ο οποίος δηλώνει ότι «οι διαπραγματεύσεις πηγαίνουν καλά» για συνεργασίες, αν και η CDU αρνείται κάθε επαφή.

Το BSW δηλώνει ότι θα στηρίξει κυβέρνηση υπό την AfD μόνο με μη κομματικό πρόσωρο στην κορυφή, θέση που η AfD απορρίπτει. Ο Ζίγκμουντ έχει προθεσμία έως τον Δεκέμβριο.

Η αντίδραση της αντιπολίτευσης ήταν έντονη. Η βουλευτής των Πρασίνων, Σούζαν Σιμπόρα-Ζάιντλιτς, προειδοποίησε: «Όποιος τοποθέτησε σε αυτή τη θέση έναν εκπρόσωπο ενός εξτρεμιστικού και αντισυνταγματικού κόμματος θα φέρει την ευθύνη για τις συνέπειες», προκαλώντας χειροκροτήματα. Η μακροβιότερη βουλευτής του κοινοβουλίου, Εύα φον Άνγκερν (Die Linke), συνέκρινε την εκλογή με τη χρήση του αξιώματος του προέδρου του Ράιχσταγκ από τον Χέρμαν Γκέρινγκ τη δεκαετία του 1930, που διευκόλυνε την άνοδο του Χίτλερ. Υποστήριξε ότι οι αρνητικές συνέπειες είναι ήδη αισθητές, με μείωση τουριστικών αφίξεων και εκπαιδευτικούς που αποσύρουν αιτήσεις εργασίας. Η πίεση στον Φρίντριχ Μερτς αυξάνεται: όταν ανέλαβε το 2025 δεσμεύτηκε να μειώσει τη δύναμη της AfD στο μισό, αλλά η CDU έχει υποδιπλασιαστεί, ενώ η AfD φθάνει το 30% στις εθνικές δημοσκοπήσεις.