Το πιο στρατηγικό σημείο της παγκόσμιας ενεργειακής αλυσίδας, τα Στενά του Ορμούζ, βρίσκεται ξανά στη δίνη του κυκλώνα, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται επικίνδυνα. Με πλάτος μόλις 21 ναυτικών μιλίων στο στενότερο σημείο του, αυτό το πέρασμα ελέγχει το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και σχεδόν το 30% της συνολικής ενέργειας που διακινείται καθημερινά.

Ο ναυτιλιακός αναλυτής Γιώργος Ξυραδάκης υπογράμμισε τον καταλυτικό ρόλο του Ιράν στην περιοχή, επισημαίνοντας πως η απειλή και μόνο ενός πλήγματος αρκεί για να παραλύσει τη ναυσιπλοΐα. Όπως εξήγησε χαρακτηριστικά, «το πραγματικό όπλο του Ιράν δεν είναι πυρηνικό, είναι τα Στενά του Ορμούζ». Ήδη, οι εικόνες από τις ναυτιλιακές πλατφόρμες αποκαλύπτουν μια ανησυχητική στασιμότητα: εκατοντάδες δεξαμενόπλοια παραμένουν ακινητοποιημένα εντός και εκτός του Περσικού Κόλπου. Μεταξύ αυτών, περίπου 100–150 είναι ελληνόκτητα, δεδομένου ότι ο ελληνικός στόλος αποτελεί το 30% των παγκόσμιων τάνκερ.

Η αγορά δεν άργησε να αντιδράσει στους τριγμούς. Η τιμή του Brent εκτινάχθηκε από τα 73 στα 82 δολάρια μέσα σε ελάχιστες ώρες, ενώ το αμερικανικό αργό άγγιξε τα 72 δολάρια. Οι αναλυτές προειδοποιούν πως αν η κρίση βαθύνει, το βαρέλι μπορεί να φτάσει τα 90 ή ακόμα και τα 100 δολάρια. Η αβεβαιότητα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός, καθώς οι ναυτιλιακές εταιρείες διστάζουν να δώσουν εντολή διέλευσης. «Δεν χρειάζεται να μπει μπάρα για να θεωρηθεί κλειστό. Αν σου λένε ότι μπορεί να σε χτυπήσουν, δεν περνάς», τόνισε ο κ. Ξυραδάκης.

Οι κραδασμοί φτάνουν μέχρι την Ευρώπη, όπου οι τιμές του φυσικού αερίου εκτοξεύτηκαν κατά 20% τη Δευτέρα. Η ολλανδική σύμβαση TTF, που αποτελεί το ευρωπαϊκό σημείο αναφοράς, έφτασε τα 38,885 ευρώ, καθώς ο φόβος για μείωση του εφοδιασμού από τον Κόλπο, και ειδικά από το Κατάρ, εντείνεται. Για την Ελλάδα, οι επιπτώσεις ενός παρατεταμένου αποκλεισμού θα ήταν οδυνηρές. Το σενάριο που εξετάζει ο προϋπολογισμός με το πετρέλαιο στα 100 δολάρια προβλέπει πληθωρισμό στο 4,7%, μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης και αύξηση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Το κλειδί της κρίσης παραμένει ο χρόνος. Μια διακοπή δύο ή τριών εβδομάδων θα μπορούσε να προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά στο παγκόσμιο εμπόριο και την ενεργειακή σταθερότητα. Όπως προειδοποίησε κλείνοντας ο κ. Ξυραδάκης: «Όλα είναι θέμα χρόνου. Αν το στενό μείνει κλειστό για μεγάλο διάστημα, τότε θα δούμε πραγματικά μεγάλα προβλήματα».