Η Αριάν Λαμπέντ, η διεθνώς αναγνωρισμένη ηθοποιός και σκηνοθέτις, προχωρά σε μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής που ανατρέπει τα δεδομένα. Με μια αφοπλιστική δήλωση, αποκαλύπτει το βάρος που κουβαλούσε για χρόνια: «Όπως πολλές γυναίκες, έχω υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ανεπιθύμητα αγγίγματα και δύο βιασμούς στην εφηβεία μου». Η ωμή αυτή παραδοχή αποτελεί την απαρχή μιας αφήγησης για την επώδυνη διαδρομή προς την αποδοχή και την απελευθέρωση.

Η μάχη με το παρελθόν την οδήγησε σε σκοτεινά μονοπάτια, όπου το αλκοόλ φάνταζε ως η μόνη διέξοδος. Η ίδια περιγράφει πώς λειτουργούσε επί χρόνια με «αυτόματο πιλότο», υποτιμώντας τα βιώματά της. «Δεν ήθελα να με ορίσουν. Απέφυγα να σταθώ σε αυτά. Το μοναδικό εργαλείο που είχε στη διάθεσή μου ήταν το αλκοόλ. Ήταν θέμα χρόνου να καταλάβω ότι αυτό που έμοιαζε να με σώζει, ήταν τελικά εκείνο που με κατέστρεφε. Στις 21 Δεκεμβρίου 2021 αποφάσισα να σταματήσω να πίνω. Έπρεπε να αντιμετωπίσω τα πράγματα κατά πρόσωπο», εξομολογείται, σηματοδοτώντας τη μεγάλη στροφή στη ζωή της.

Αυτή η εσωτερική δύναμη μετουσιώθηκε σε δράση, με τη συνίδρυση οργάνωσης στη Γαλλία το 2022 για την προστασία των θυμάτων σεξουαλικής βίας. Για τη Λαμπέντ, το κίνημα #MeToo δεν αποτελεί μια παροδική τάση, αλλά μια «επανάσταση» που απαιτεί δικαιοσύνη για κάθε θύμα. Ωστόσο, η παρουσία της σε ελληνική δικαστική αίθουσα ως μάρτυρας υπεράσπισης την έφερε αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα. Περιγράφει μια Δικαιοσύνη που δυσκολεύεται να αναγνωρίσει το έγκλημα του βιασμού όταν υπάρχει προηγούμενη σχέση, παρά το γεγονός ότι ο νόμος το προβλέπει ρητά από το 2006.

«Γνωρίζω προσωπικά αυτή τη γυναίκα πολλά χρόνια. Η αφήγησή της ήταν σπαρακτική και αμείλικτα αληθινή. Υπέφερε από συμπτώματα μετατραυματικού στρες και από γυναικολογικά προβλήματα, που επιβεβαίωναν τη φρικτή βία που είχε υποστεί», αναφέρει, εκφράζοντας την απογοήτευσή της για τη στάση του Συμβουλίου που δεν πείστηκε για το έγκλημα. Παράλληλα, καταγγέλλει την προσπάθεια γελοιοποίησης του φεμινιστικού κινήματος: «Ο συνήγορος υπεράσπισης επιλέγει να γελοιοποιήσει το κίνημα #MeToo και, μέσω εμού, να καταγγείλει την υποτιθέμενη ασυνέπεια των φεμινιστικών κινημάτων απέναντι στη Δικαιοσύνη».

Η παρέμβασή της θίγει επίσης τις ταξικές ανισότητες στη νομική προστασία και το τεράστιο οικονομικό βάρος που επωμίζονται τα θύματα για ιατρική και δικαστική υποστήριξη. Κλείνοντας, η Αριάν Λαμπέντ διεκδικεί την προσωπική της ταυτότητα στην Ελλάδα, όπου συχνά επισκιάζεται από τη σχέση της με τον Γιώργο Λάνθιμο. «Το όνομά μου είναι Αριάν Λαμπέντ. Είμαι Γαλλίδα και ζω στην Αθήνα… Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτις… Παρ’ όλα αυτά, εδώ είμαι κυρίως η “γυναίκα του Λάνθιμου“», δηλώνει με νόημα, υπενθυμίζοντας πως η φωνή της είναι αυτόνομη, ηχηρή και αναγκαία.