Συναγερμός έχει σημάνει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες μετά τις αποκαλύψεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών για ένα παράτολμο ρωσικό σχέδιο που στοχεύει άμεσα τη Μεσόγειο. Η Μόσχα φέρεται να προετοιμάζει επιθέσεις με drones, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που θυμίζει ταινία κατασκοπείας: την εκτόξευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών μέσα από κοντέινερ εμπορικών πλοίων, καθιστώντας τα πρακτικά αόρατα μέχρι την τελευταία στιγμή.

«Θα χρησιμοποιήσουν drones που θα εκτοξεύονται από τη θάλασσα, κρυμμένα στο κοντέινερ ενός πλοίου. Δεν είναι καθόλου δύσκολο», δήλωσε πηγή που βρίσκεται κοντά στο υπουργείο Άμυνας της Λιθουανίας, μεταφέροντας το κλίμα έντονης ανησυχίας που επικρατεί. Η αιτιολόγηση για μια τέτοια κλιμάκωση βρίσκεται εδώ και καιρό στο τραπέζι του Κρεμλίνου, με τη Ρωσία να υποστηρίζει ότι η παροχή όπλων και πληροφοριών στην Ουκρανία καθιστά τις δυτικές χώρες «νόμιμους στόχους».

Μέχρι σήμερα, η Ρωσία φρόντιζε να κινείται κάτω από το λεγόμενο «κατώφλι του πολέμου», αποφεύγοντας ενέργειες που θα προκαλούσαν την άμεση απάντηση του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η εκστρατεία σαμποτάζ εντείνεται. Από τα 19 drones που παραβίασαν τον πολωνικό εναέριο χώρο πέρυσι, μέχρι το πρόσφατο περιστατικό με οπλισμένα drones στο αεροδρόμιο της Λειψίας, η Μόσχα δοκιμάζει συνεχώς τα όρια της Δύσης. Στο επίκεντρο της νέας απειλής βρίσκεται το Gerbera, ένα drone μήκους δύο μέτρων, με άνοιγμα φτερών 2,5 μέτρα και βάρος έως 18 κιλά. Το όπλο αυτό μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 160 χιλιομέτρων την ώρα και έχει εμβέλεια 600 χιλιομέτρων. Η ικανότητά του να προκαλεί πυρκαγιές ή να παραλύει στρατηγικές υποδομές, όπως λιμάνια και αεροδρόμια, το καθιστά ένα ισχυρό εργαλείο πολιτικού και οικονομικού εκβιασμού.

Η σοβαρότητα της απειλής αντικατοπτρίζεται στις διπλωματικές κινήσεις των τελευταίων εβδομάδων. Ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, πραγματοποίησε ένα μυστηριώδες ταξίδι στη Μόσχα στις 25 Αυγούστου, κάνοντας στάση στη Ρίγα για να ενημερώσει τους συμμάχους. Σκοπός του ήταν να προειδοποιήσει τη Ρωσία για τις συνέπειες οποιασδήποτε επίθεσης κατά του ΝΑΤΟ. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο Εμανουέλ Μακρόν συγκάλεσε το Συμβούλιο Άμυνας στις 16 Σεπτεμβρίου και δύο ημέρες μετά κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο των Ηλυσίων, μια κίνηση που πολλοί συνδέουν άμεσα με την αξιοπιστία των εκθέσεων της CIA για επικείμενο χτύπημα σε Ισπανία, Γαλλία ή Ιταλία.

Γιατί όμως η Μεσόγειος; Ο Βρετανός αναλυτής Κιρ Τζάιλς εξηγεί ότι η Ρωσία αναζητά το «πιο αδύναμο σημείο της Ευρώπης». Όπως τονίζει, «Δεν είναι απαραίτητα οι χώρες της πρώτης γραμμής που θα αποτελέσουν τον στόχο. Ο στόχος θα βρίσκεται εκεί όπου βρίσκεται το πιο αδύναμο σημείο της Ευρώπης», αναφέροντας ενδεικτικά «χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Ισπανία, οι οποίες δεν έχουν επενδύσει σε επαρκή ολοκληρωμένα συστήματα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας για την αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής». Με τις εκλογές του 2027 να πλησιάζουν και στις τρεις χώρες, η Μόσχα ποντάρει στην καλλιέργεια φόβου και στην πολιτική ευθραυστότητα.

Το σενάριο των «κοντέινερ του θανάτου» υποστηρίζεται από προηγούμενες δοκιμές. Ήδη από το 2020, η ρωσική εταιρεία ZALA πραγματοποιούσε δοκιμές εκτόξευσης από κινούμενα σκάφη. «Η Ρωσική Ομοσπονδία είχε ήδη πραγματοποιήσει δοκιμές εκτόξευσης μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων από πλοία. Για παράδειγμα, το 2020, η ZALA, ρωσική εταιρεία κατασκευής drones που συνδέεται με τον όμιλο αμυντικής βιομηχανίας Καλάσνικοφ, πραγματοποίησε δοκιμαστικές εκτοξεύσεις drones από ένα κινούμενο σκάφος», αναφέρουν ειδικές πηγές. Τον περασμένο Φεβρουάριο, ένα drone απογειώθηκε από το ρωσικό πλοίο «Ζιγκουλιόφσκ» στη Βαλτική, ενώ το κανάλι «Ρίμπαρ» στο Telegram δημοσίευσε χάρτη με τίτλο «Ρωσική ιατρική για τη γαλλική αλαζονεία», υποδεικνύοντας πυρηνικούς σταθμούς στη νότια Γαλλία ως πιθανούς στόχους.

Η στρατηγική αυτή, που παραπέμπει στο ουκρανικό «Spider Web», επιδιώκει να δημιουργήσει ένα κλίμα συνεχούς ανασφάλειας. Ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας, Κεστούτις Μπουντρίς, προειδοποιεί: «Η Ρωσία δεν θα κρυφτεί. Απλώς πρέπει να αποφύγουμε τις συνέπειες». Καθώς το Gerbera-2, εξοπλισμένο με εκρηκτικά τεσσάρων κιλών, έχει ήδη εμφανιστεί στα ανοιχτά των πολωνικών ακτών, η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει μια νέα πραγματικότητα όπου η απειλή μπορεί να παραμονεύει σε οποιοδήποτε εμπορικό πλοίο διασχίζει τη Μεσόγειο.