Η γεωπολιτική σκακιέρα στη Μέση Ανατολή φλέγεται και ο αντίκτυπος απειλεί να παραλύσει τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ασίας. Μετά τις πρόσφατες επιθέσεις σε Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν, ο φόβος για παρατεταμένες διακοπές στον εφοδιασμό πετρελαίου και φυσικού αερίου προκαλεί παγκόσμια ανησυχία, καθώς ολόκληρα κράτη παραμένουν ευάλωτα στις αναταράξεις.

Η Ινδία βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, με το μερίδιο του μεσανατολικού πετρελαίου στις εισαγωγές της να εκτοξεύεται στο 55% τον Ιανουάριο, φτάνοντας τα 2,74 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ενώ ο υπουργός Πετρελαίου Hardeep Singh Puri δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι η Ινδία διαθέτει αποθέματα αργού και διυλισμένων καυσίμων για να καλύψει τη ζήτηση για περίπου 74 ημέρες, πηγές του κλάδου προειδοποιούν στο Reuters πως τα αποθέματα επαρκούν μόλις για 20-25 ημέρες. Παράλληλα, η χώρα, που αποτελεί τον τέταρτο μεγαλύτερο εισαγωγέα υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), αγοράζει τα δύο τρίτα των προμηθειών της από το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ομάν.

Η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας στον κόσμο, καλύπτει το 50% των αναγκών της από τη Μέση Ανατολή. Παρά το γεγονός ότι αγόρασε 1,38 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου πέρυσι, το Πεκίνο φαίνεται να έχει θωρακιστεί με στρατηγικά αποθέματα που εκτιμώνται στα 900 εκατομμύρια βαρέλια – ποσότητα που αντιστοιχεί σε σχεδόν τρεις μήνες εισαγωγών. Η Κίνα παραμένει επίσης ο κορυφαίος εισαγωγέας LNG παγκοσμίως, με το ένα τρίτο των προμηθειών της να προέρχεται από την περιοχή του Κόλπου.

Η Ιαπωνία βιώνει μια ακραία εξάρτηση, εισάγοντας το 95% του πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή, με το 70% να διέρχεται από το στρατηγικό Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, η χώρα διαθέτει ένα εντυπωσιακό μαξιλάρι ασφαλείας με αποθέματα έκτακτης ανάγκης που καλύπτουν 254 ημέρες κατανάλωσης, ενώ οι εταιρείες LNG διατηρούν αποθέματα για τρεις εβδομάδες. Επιπλέον, το Τόκιο έχει τη δυνατότητα να ανακατευθύνει μέρος του αερίου που εμπορεύεται στην εγχώρια αγορά σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Αντίστοιχα, η Νότια Κορέα προμηθεύεται το 70% του πετρελαίου και το 20% του LNG από τη Μέση Ανατολή. Με συνολικά στρατηγικά αποθέματα που αγγίζουν τα 195 εκατομμύρια βαρέλια, η Σεούλ δηλώνει έτοιμη να καλύψει 208 ημέρες ζήτησης, αναζητώντας παράλληλα εναλλακτικές πηγές εκτός της περιοχής για να διασφαλίσει την ενεργειακή της σταθερότητα.

Στην άλλη πλευρά του πλανήτη, η Ευρώπη εξαρτάται από τη Μέση Ανατολή κυρίως για καύσιμα όπως το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών, παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή του αραβικού αργού στο μείγμα της περιορίζεται στο 5%. Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταφέρει να απεξαρτηθούν σημαντικά, καθώς είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο. Πέρυσι, αγόρασαν λιγότερα από 900.000 βαρέλια ημερησίως από τον Κόλπο, ενώ δεν εισάγουν σχεδόν καθόλου LNG από τη Μέση Ανατολή, προτιμώντας προμηθευτές όπως το Τρινιντάντ και Τομπάγκο.