Η εύθραυστη ειρήνη στην περιοχή κατέρρευσε ολοκληρωτικά, καθώς τα Ηνωμένα Έθνη και οι μεσολαβητές από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Κατάρ είδαν τις προσπάθειές τους να πέφτουν στο κενό. Παρά την αρχική προσδοκία ότι το Ραμαζάνι θα έφερνε την πολυπόθητη εκτόνωση, οι άλλοτε στενοί σύμμαχοι, Πακιστάν και Αφγανιστάν, μετατράπηκαν σε ασυμφιλίωτους εχθρούς. Οι σποραδικές αψιμαχίες των προηγούμενων μηνών έδωσαν τη θέση τους σε έναν ανοιχτό πόλεμο, δημιουργώντας μια νέα εστία αποσταθεροποίησης δίπλα στο ήδη δοκιμαζόμενο Ιράν.

Η κλιμάκωση ξεκίνησε το απόγευμα της Πέμπτης, όταν δυνάμεις των Ταλιμπάν εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση εναντίον πακιστανικών στρατιωτικών βάσεων κοντά στη μεθόριο. Το Ισλαμαμπάντ απάντησε ακαριαία με βομβαρδισμούς στην Καμπούλ, την Κανταχάρ —όπου εδρεύει η ανώτατη ηγεσία του κινήματος— και την επαρχία Πακτίκα. Η ρητορική που ακολούθησε προκαλεί δέος, με τον Πακιστανό υπουργό Άμυνας, Ασίφ Χαουάτζα, να διαμηνύει: "Το ποτήρι της υπομονής μας ξεχείλισε. Πλέον διεξάγεται ανοικτός πόλεμος ανάμεσα σε εσάς και σε εμάς".

Η απάντηση από την πλευρά των Ταλιμπάν ήταν εξίσου ωμή. Ανώτατος στρατιωτικός διοικητής προειδοποίησε μέσω της αφγανικής τηλεόρασης: "Αν το Πακιστάν είναι περήφανο για τα πυρηνικά και τους πυραύλους του, τότε εμείς απαντάμε με επιθέσεις αυτοκτονίας". Αυτή η ρήξη ανατρέπει ισορροπίες δεκαετιών, όταν το Πακιστάν στήριζε τους Ταλιμπάν λόγω της σύγκρουσης για το Κασμίρ. Σήμερα, η δράση της οργάνωσης ΤΤΡ, η οποία ευθύνεται για πολύνεκρα χτυπήματα σε δικαστήριο τον Νοέμβριο και σε τζαμί τον Φεβρουάριο, έχει φέρει τις δύο χώρες στα χαρακώματα.

Το Πακιστάν κατηγορεί ευθέως την Καμπούλ ότι προσφέρει άσυλο και οπλισμό στους τρομοκράτες, οι οποίοι διασχίζουν τα σύνορα των 2.600 χιλιομέτρων για να σπείρουν τον θάνατο. Μέσα σε αυτή την πολεμική ατμόσφαιρα, Ρωσία, Κίνα, Τουρκία και Σαουδική Αραβία έχουν ξεκινήσει έναν διπλωματικό μαραθώνιο για την εκτόνωση της κρίσης. Ακόμη και το Ιράν, παρά τις δικές του πολεμικές προετοιμασίες, προσφέρθηκε να μεσολαβήσει, όμως οι συγκρούσεις συνεχίζονται αμείωτες χωρίς ορατή προοπτική ειρήνευσης.