Στο δεύτερο έτος αυτού που πολλοί ονομάζουν «Σόου Τραμπ», μια νέα συναίνεση φαίνεται να ριζώνει ανάμεσα σε πολιτικούς και αναλυτές: η πεποίθηση ότι εισερχόμαστε σε έναν κόσμο παγκόσμιας αταξίας. Αυτή η αίσθηση αποτυπώθηκε έντονα στην ομιλία του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, όπου προειδοποίησε ότι ο νέος μονομερής προσανατολισμός των ΗΠΑ οδηγεί σε έναν σκληρό ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων. Παραφράζοντας τον Θουκυδίδη, σημείωσε χαρακτηριστικά πως «οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υφίστανται ό,τι πρέπει», περιγράφοντας μια ζοφερή πραγματικότητα για το διεθνές σύστημα.

Παράλληλα, η ιδέα ότι η παγκόσμια οικονομική τάξη βρίσκεται υπό κατάρρευση κυριαρχεί. Ο καθηγητής Φρανσίσκο H.G. Φερέιρα του LSE ανέφερε ότι «Η μεταπολεμική παγκόσμια οικονομική τάξη βρίσκεται επιτέλους στο χείλος της κατάρρευσης», ενώ έρευνες του Pew Research Center δείχνουν ότι το 70% των πολιτών θεωρεί την οικονομία ως τη μεγαλύτερη απειλή για το έθνος τους. Ωστόσο, οι αριθμοί λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Παρά το κλίμα φόβου, ο κόσμος ευημερεί οικονομικά περισσότερο από ποτέ, δημιουργώντας ένα παράδοξο ανάμεσα στην αντίληψη και την πραγματική ζωή.

Παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, την απρόβλεπτη συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ και τις πολεμικές συγκρούσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, η παγκόσμια ανάπτυξη δεν σταμάτησε. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτίμησε την ανάπτυξη στο 2,6% για το 2025, ενώ το ΔΝΤ την ανέβασε στο 3,3%. Αν και ο ρυθμός επιβραδύνεται καθώς οι χώρες πλουτίζουν, δεκάδες αναπτυσσόμενα έθνη όπως η Ινδία, η Κίνα, η Ινδονησία και το Βιετνάμ βιώνουν εκρηκτική άνοδο και τη δημιουργία μιας ισχυρής μεσαίας τάξης.

Ακόμη και ο φόβος για το εμπορικό χάος λόγω των αμερικανικών δασμών δεν επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία. Παρόλο που οι δασμοί βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, το συνολικό εμπόριο των ΗΠΑ ενισχύθηκε το 2025, ενώ οι εμπορικές ροές μεταξύ των υπόλοιπων κρατών ακμάζουν. Καθώς ο κεντρικός ρόλος της Αμερικής υποχωρεί, ο υπόλοιπος κόσμος δικτυώνεται ταχύτερα. Η Κίνα, για παράδειγμα, αυξάνει τις εξαγωγές της προς τον πλανήτη με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι τις μειώνει προς τις ΗΠΑ, παρακάμπτοντας τα εμπόδια.

Η διεθνής σκηνή σφύζει από νέες εμπορικές συμφωνίες που αποδεικνύουν ότι ο κόσμος προχωρά μπροστά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ολοκλήρωσε συμφωνίες με την Ινδία, την Ινδονησία και τη Mercosur, ενώ διαπραγματεύεται με τα Εμιράτα και την Αυστραλία. Ο Καναδάς και η Κίνα εξετάζουν στενότερη συνεργασία, η Βρετανία εντάχθηκε στη Συμφωνία του Ειρηνικού και η Αφρική υλοποιεί τη δική της ήπειρο ελεύθερου εμπορίου. Η πραγματικότητα είναι ότι η αστικοποίηση και η βελτίωση της εκπαίδευσης αποτελούν τους αθόρυβους πρωταγωνιστές της εποχής μας, επισκιάζοντας τις κρίσεις που μονοπωλούν τα πρωτοσέλιδα.

Αυτό το χάσμα ανάμεσα στο ζοφερό συναίσθημα και τις θετικές τάσεις μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο, τροφοδοτώντας την απαισιοδοξία. Μπορεί οι Ηνωμένες Πολιτείες να απομακρύνονται από τους παγκόσμιους κανόνες, όμως αυτό δεν φαίνεται να αναχαιτίζει την παγκόσμια πρόοδο. Σήμερα, περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ έχουν πρόσβαση σε τροφή, υγεία και τεχνολογία, σε έναν κόσμο που, παρά τις ατέλειές του, είναι σημαντικά καλύτερος από το παρελθόν που συχνά νοσταλγούμε.