Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η γιγαντιαία επιχείρηση των αρχών για τη διαλεύκανση της τραγωδίας στο εργοστάσιο «Βιολάντα», όπου πέντε εργαζόμενες γυναίκες έχασαν τη ζωή τους με φρικτό τρόπο. Οι αρχές «χτενίζουν» εξονυχιστικά τους πέντε τόνους κατασχεμένων εγγράφων από το μοιραίο εργοστάσιο, προσπαθώντας να συνθέσουν το παζλ των ευθυνών που οδήγησαν στην πολύνεκρη έκρηξη. Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) έφτασε στα Τρίκαλα το βράδυ της Τετάρτης και από σήμερα, 12 Φεβρουαρίου 2026, αναμένεται να λάβει νέες καταθέσεις, αυτή τη φορά με καθαρά τεχνικό προσανατολισμό, ώστε να φωτιστούν όλα τα «σκοτεινά» σημεία της υπόθεσης.

Στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκονται μηχανολόγοι, εγκαταστάτες και υπεύθυνοι εταιρειών που είχαν αναλάβει να πιστοποιήσουν την καλή λειτουργία των δεξαμενών προπανίου και του δικτύου σωληνώσεων. Ήδη, από τις πρώτες έρευνες έχουν διαπιστωθεί σοβαρές παραλείψεις και παρατυπίες τόσο στις ίδιες τις δεξαμενές όσο και στα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, τα οποία θα έπρεπε να «προέβλεπαν» τυχόν διαρροή προπανίου, αποτρέποντας το μοιραίο συμβάν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφωνία που έχει προκύψει σχετικά με την εγκατάσταση των δύο υπέργειων δεξαμενών. Αν και ο ιδιοκτήτης της εταιρείας υπέδειξε συγκεκριμένο μηχανολόγο ως τον άνθρωπο που έκανε την εγκατάσταση, ο επαγγελματίας αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή. Ισχυρίζεται μάλιστα πως κατά τη διάρκεια των εργασιών δεν βρισκόταν καν στα Τρίκαλα, αλλά στη Θεσσαλονίκη, προσφέροντας ένα ισχυρό άλλοθι που περιπλέκει την αναζήτηση των υπευθύνων.

Την ίδια στιγμή, οι αποκαλύψεις για το παρελθόν του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» προκαλούν αίσθηση. Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ο επιχειρηματίας είχε ελεγχθεί στο παρελθόν για παράνομη διακίνηση βιομηχανικού υγραερίου. Η Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και το Τελωνείο Λάρισας είχαν οδηγήσει στη δικαιοσύνη πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων και τον ιδιοκτήτη, για την έκδοση τιμολογίων που αφορούσαν επτά τόνους υγραερίου. Το συγκεκριμένο καύσιμο, αν και δηλωνόταν ως βιομηχανικό, κατέληγε παράνομα σε πρατήρια της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας. Με αυτόν τον τρόπο, οι εμπλεκόμενοι εισέπρατταν τη διαφορά του φόρου, η οποία ανερχόταν σε 360 ευρώ ανά τόνο. Σημειώνεται πως η εταιρεία είχε τελικά συμμορφωθεί με τις αποφάσεις των αρχών, καταβάλλοντας τα προβλεπόμενα πρόστιμα.