Σκληρό πόκερ για το Ορμούζ: Η αινιγματική απάντηση της Κίνας στον Τραμπ
Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών επανέφερε στο προσκήνιο την έντονη ανησυχία του για τις εξελίξεις στα στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Παρά τις πιέσεις, το Πεκίνο απέφυγε επιδεκτικά οποιαδήποτε αναφορά στην αποστολή πολεμικών πλοίων για τη διασφάλιση της κρίσιμης αυτής θαλάσσιας οδού, λίγες μόλις ώρες μετά το δημόσιο κάλεσμα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, Λιν Τζιαν, χαρακτήρισε την κατάσταση «τεταμένη και επιζήμια» για την παγκόσμια σταθερότητα. Στην επίσημη τοποθέτησή του, τόνισε πως «η Κίνα καλεί για ακόμη μία φορά όλα τα μέρη να σταματήσουν άμεσα τις στρατιωτικές ενέργειες, να αποφύγουν την περαιτέρω κλιμάκωση των εντάσεων και να αποτρέψουν ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη».
Η κίνηση αυτή ακολουθεί τις πρόσφατες δηλώσεις του Τραμπ στους Financial Times, όπου άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αναβολής της προγραμματισμένης συνάντησης με τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ στα τέλη Μαρτίου. Ο Αμερικανός πρόεδρος υπογράμμισε την ανάγκη συμμετοχής της Κίνας, σημειώνοντας ότι «και η Κίνα θα πρέπει να βοηθήσει, επειδή η Κίνα λαμβάνει το 90% του πετρελαίου της από το Στενό».
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση τη Δευτέρα, ο Λιν Τζιαν περιέγραψε τη σχέση των δύο υπερδυνάμεων με προσεκτικά επιλεγμένες λέξεις, δηλώνοντας ότι «η διπλωματία σε επίπεδο αρχηγών κρατών διαδραματίζει αναντικατάστατο ρόλο στην παροχή στρατηγικής καθοδήγησης στις σχέσεις Κίνας-ΗΠΑ. Οι δύο πλευρές παραμένουν σε επικοινωνία σχετικά με την επίσκεψη του προέδρου Τραμπ στην Κίνα». Ωστόσο, ο εκπρόσωπος απέφυγε να διευκρινίσει αν έχει ληφθεί επίσημο αίτημα από την Ουάσινγκτον για ναυτική συνδρομή στην περιοχή.
Η πίεση του Λευκού Οίκου δεν περιορίζεται μόνο στο Πεκίνο. Το περασμένο Σάββατο, ο Τραμπ εξέφρασε την προσδοκία του για μια ευρεία διεθνή κινητοποίηση, αναφέροντας: «ελπίζουμε πως η Κίνα, η Γαλλία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλοι» θα στείλουν ναυτικές δυνάμεις για την απελευθέρωση των θαλάσσιων οδών. Το πέρασμα του Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά κλειστό από την έναρξη του πολέμου, προκαλώντας τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία.