Η Veronica Leoni, στην τρίτη της συλλογή για τον εμβληματικό οίκο Calvin Klein, αποφάσισε να εστιάσει «στη λατρεία του σώματος» και στην εξερεύνηση μιας «ηδονιστικής κομψότητας». Η σχεδιάστρια επιχείρησε να αναβιώσει την ατμόσφαιρα των τελών της δεκαετίας του ’70 και των αρχών του ’80, δηλώνοντας την πρόθεσή της να ξεπεράσει το παλιό «στερεότυπο του Calvin». Η αποστολή της δεν είναι εύκολη, καθώς η ταυτότητα του brand έχει σμιλευτεί από την κληρονομιά του ιδρυτή του και το πρωτοποριακό έργο του Raf Simons και της ομάδας του. Μετά την αποχώρηση του Simons, η ανάγκη για μια νέα, καθαρή κατεύθυνση έγινε επιτακτική, και η Leoni κλήθηκε να δώσει τη δική της απάντηση.

Ωστόσο, η παρουσίαση στην Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης, στον εντυπωσιακό χώρο του Shed στο Hudson Yards, φαίνεται πως δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα για όλους τους παρευρισκόμενους. Οι διεθνείς συντάκτες μόδας εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις για το νέο αυτό εγχείρημα. «Έκανε τα πράγματα υπερβολικά περίπλοκα» αναφέρει η Cathy Horyn, επισημαίνοντας την αδυναμία της σχεδιάστριας να δημιουργήσει ένα look που να προκαλέσει πραγματικό ενθουσιασμό. Η κριτική εστιάζει στην υπερβολική πληθώρα εμφανίσεων, όπου αμάνικα κοστούμια με στενές γραμμές συνυπήρχαν με ογκώδη σχήματα και μανίκια που κάλυπταν ακόμα και τις παλάμες. «Δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα look που να ενθουσιάσει, κυρίως επειδή παρουσιάζει πάρα πολλά looks. Έδειξε ένα αμάνικο κοστούμι για άνδρες και γυναίκες, με στενή γραμμή, αλλά είχε και μερικά μάλλον ογκώδη σχήματα, μεταξύ των οποίων ένα με μανίκια που έφταναν πολύ κάτω από τις παλάμες και άλλα που ήταν ανοιχτά και ελαφρώς δαντελωτά στην πλάτη» σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Η κριτική ματιά στάθηκε και στις λεπτομέρειες των ενδυμάτων, με την Horyn να παρατηρεί πως «Η Leoni δεν μπορεί να αφήσει τα πράγματα όπως είναι». Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ένα καφέ μπουφάν εργασίας που συνδυάστηκε με έναν κόκκινο δερμάτινο γιακά, μια επιλογή που παρομοιάστηκε με «κειμήλιο από την ντουλάπα του Jon Snow». Παρά τις προθέσεις της για «τη λατρεία του σώματος», τα αποτελέσματα κρίθηκαν από κάποιους ως υπερβολικά επιμελημένα και δίχως πνοή. «Ένα απλό δίδυμο από φουστάνια, το ένα πορτοκαλί και το άλλο ανοιχτό γκρι, φαίνονταν υπερβολικά επιμελημένα και τροποποιημένα, χωρίς ωστόσο ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Μοιάζανε επίσης με ένα στυλ που είχε παρουσιάσει η Prada πριν από ένα χρόνο».

Το τελικό συμπέρασμα των ειδικών είναι ιδιαίτερα αιχμηρό, υποδηλώνοντας ότι η προσέγγιση της Leoni βασίζεται περισσότερο σε θεωρητικές αφαιρέσεις παρά στην ουσία της αμερικανικής μόδας. «Έχω την αίσθηση ότι μεγάλο μέρος της κατανόησης της Leoni για τον Calvin Klein και την αμερικανική μόδα βασίζεται σε αφαιρέσεις. Δυστυχώς, αυτό είναι το σημείο στο οποίο τα αποτελέσματα παραμένουν στάσιμα». Σε μια περίοδο που η τάση στρέφεται προς πιο λιτές σιλουέτες, η απόφαση να καλυφθεί ή και να «πνιγεί» το σώμα με περίπλοκα σχέδια και βαριά υφάσματα μοιάζει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα της εποχής, αφήνοντας ερωτήματα για το μέλλον του οίκου.