Σε ένα κλίμα που θυμίζει λεπτές ισορροπίες σε τεντωμένο σχοινί, η Τουρκία επέλεξε να στείλει μια επιστολή στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, η οποία προκαλεί έντονη κινητικότητα στην Αθήνα. Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας, Αχμέτ Γιλντίζ, κατέθεσε έγγραφο προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, με το οποίο υπερασπίζεται το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και εξαπολύει βολές κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.

Η κίνηση αυτή, αν και προκλητική, δεν αιφνιδίασε την ελληνική πλευρά. Διπλωματικές πηγές σχολίασαν χαρακτηριστικά πως «η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη». Η Αθήνα καθιστά σαφές ότι «η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».

Η χρονική στιγμή της επιστολής προκαλεί αίσθηση, καθώς φέρει ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου, μόλις πέντε ημέρες μετά τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα. Παρά το κλίμα που επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί, η Τουρκία κατηγορεί την Αθήνα για «επιλεκτική ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας» και υποστηρίζει πως «οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της στο πεδίο των θαλάσσιων ορίων αμφισβητούνται από το Διεθνές Δίκαιο», ενώ συμπληρώνει πως τέτοιες κινήσεις «είναι μάταιες και δεν παράγουν νομικές επιπτώσεις για την Τουρκία».

Στο στόχαστρο της Άγκυρας βρέθηκε και η Αίγυπτος, η οποία αμφισβήτησε το μνημόνιο για τους υδρογονάνθρακες, αλλά και ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός της Ελλάδας. Επιπλέον, η Τουρκία αρνείται τη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ισχυριζόμενη πως «δεν υπάρχει καμία αρχή που να είναι νομικά ή στην πράξη αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους, καθώς και το σύνολο του νησιού της Κύπρου».

Η απάντηση της Ελλάδας παραμένει σταθερή και βασισμένη στις διεθνείς συμβάσεις: «Επισημαίνεται ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη. Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».