Σε μια απόφαση που προκαλεί αίσθηση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 9 ετών και 6 μηνών στον Αντώνιο Παπανικολάου, ιδρυτή της οργάνωσης «Κιβωτός του Κόσμου». Η καταδίκη αφορά μια σειρά από τιμωρητικές συμπεριφορές που έλαβαν χώρα εντός των δομών της οργάνωσης, με το δικαστήριο να ορίζει ως εκτιτέα τα 8 έτη.

Το τίμημα για την αποφυγή της φυλάκισης είναι βαρύ, καθώς η ποινή μετατράπηκε προς 10 ευρώ ημερησίως, γεγονός που σημαίνει ότι ο πατέρας Αντώνιος καλείται να καταβάλει περίπου 60.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί πως σε πρώτο βαθμό η ποινή ήταν σημαντικά μικρότερη, φτάνοντας τα τέσσερα έτη και τρεις μήνες με αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.

Η δικαστική απόφαση δεν περιορίστηκε μόνο στον ιδρυτή, καθώς καταδικάστηκαν ακόμα τέσσερα πρόσωπα που συνδέονταν με την οργάνωση. Ένα πρώην μέλος του ΔΣ έλαβε ποινή 4 ετών και 7 μηνών, ένας πρώην εργαζόμενος 3 ετών και 4 μηνών, ενώ στελέχη της δομής στον Βόλο καταδικάστηκαν σε ποινές από 1 έως 2 έτη. Για τους δύο πρώτους η ποινή είναι επίσης μετατρέψιμη, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν αναστολή.

Παράλληλα, ανοίγει νέος κύκλος ερευνών, καθώς το δικαστήριο διέταξε τη διαβίβαση της δικογραφίας στην Εισαγγελία Πρωτοδικών για το αδίκημα της ψευδορκίας. Στο στόχαστρο μπαίνουν τέσσερις μάρτυρες αλλά και πιθανοί ηθικοί αυτουργοί. «Το ζήτημα της πίεσης ή δόλου ή πλάνης ως προς την ψευδή κατάθεσή τους θα διερευνηθεί από τις εισαγγελικές αρχές», υπογράμμισε χαρακτηριστικά η εισαγγελική λειτουργός.

Η διαδικασία εξελίχθηκε χωρίς τη νομική εκπροσώπηση του πατέρα Αντώνιου, μετά την παραίτηση των δικηγόρων του σε προηγούμενο στάδιο λόγω της φερόμενης μεροληψίας της έδρας. Ως εκ τούτου, δεν κατατέθηκαν αιτήματα για ελαφρυντικά από την πλευρά του. Αντιθέτως, δύο συνεργάτες του επικαλέστηκαν ότι έδρασαν «υπό την επιβολή προσώπου στο οποίο αυτός οφείλει υπακοή ή με το οποίο βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης».

Ο συνήγορός τους υποστήριξε πως ο κατηγορούμενος «τελούσε λειτουργικά υπό την επήρεια του πατρος Αντώνιου. Ηταν υπό την επιβολή προσώπου, φάνηκε από τη διαδικασία, από το πόσο τον εκτιμούσε και τον άκουγε». Ωστόσο, η εισαγγελέας ήταν καταπέλτης, ζητώντας την απόρριψη του συγκεκριμένου ελαφρυντικού: «προέβαιναν σε ακραίες πράξεις και είχαν αντίληψη για το αντίθετο. Η χρήση βίας σε ανήλικα άτομα δεν είναι παιδαγωγικό μέτρο. Πρέπει να απορριφθεί, μπορούσαν να διαφωνήσουν με τις πράξεις αυτές, όπως έκαναν άλλοι παιδαγωγοί». Τελικά, το δικαστήριο αναγνώρισε μόνο το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη για όσους το αιτήθηκαν.