Η ιστορία της δημοκρατίας είναι μια αέναη προσπάθεια περιορισμού ισχυρών προσωπικοτήτων, από βασιλιάδες μέχρι μεγιστάνες. Είναι κατανοητό γιατί οι αμερικανικοί τεχνολογικοί γίγαντες επιδεικνύουν μια αίσθηση ατρωσίας, έχοντας στο πλευρό τους έναν πρόεδρο που φαίνεται διατεθειμένος να αψηφήσει κάθε περιορισμό στις ελευθερίες τους. Η μονομανία τους συχνά οδηγεί στην πρόοδο, αλλά οι κυβερνήσεις δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τους ταχύτατους και πλούσιους τεχνολόγους που κατέχουν μιντιακή ισχύ και πλεονεκτήματα. Όμως, όπως δείχνει η ιστορία, κανείς δεν είναι άτρωτος για πάντα. Η δημοκρατία έχει αποδείξει την ικανότητά της να περιορίζει την υπερβολική δύναμη.

Αυτό που απαιτείται είναι ένα σημείο καμπής που θα κινητοποιήσει τους πολίτες και τους πολιτικούς. Μετά την αποκάλυψη περιστατικού με το AI chatbot του Elon Musk, το Grok, όπου δημιουργήθηκαν σεξουαλικές εικόνες ενηλίκων και παιδιών, η άμεση λύση θα ήταν μια απλή συγγνώμη και το κλείσιμο του θέματος.

Ωστόσο, ενώ ο Μασκ φαίνεται να υποχωρεί τώρα, η αρχική του αντίδραση εξόργισε τους νομοθέτες. Η πρώτη του κίνηση ήταν να μεταφέρει το εργαλείο σε μια premium λειτουργία και να καταγγείλει "κάθε δικαιολογία που έχει ως στόχο της την λογοκρισία".

Αυτό δεν περιορίζεται μόνο στον Χ. και άλλα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης προσφέρουν αμφισβητήσιμα εργαλεία. Όμως, αυτό αποκαλύπτει ένα ευρύτερο πρόβλημα: το εργαλείο "παραγωγής γυμνού" ήταν χαρακτηριστικό της κατάστασης και όχι απλό σφάλμα. Ο Μασκ επέλεξε να δημιουργήσει μια "πικάντικη" λειτουργία του Grok, δείχνοντας ότι οι πολίτες βλέπουν τα όρια των κοινωνικών κανόνων να δοκιμάζονται από τις ιδιοτροπίες των μη υπόλογων πλουτοκρατών.

Ορισμένες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, διστάζουν να αντισταθούν στην επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ωστόσο, πολλές άλλες έχουν φτάσει στο σημείο όπου οι πολίτες προσβλέπουν σε πολιτική δράση, ιδίως μετά την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, που οδήγησε τις πλατφόρμες να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες ελέγχου του περιεχομένου.

Η υπόθεση Grok κινητοποίησε νομοθέτες από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη έως την Ινδία να αναλάβουν δράση. Αν ο Μασκ είχε ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο, το θέμα θα είχε ξεχαστεί γρήγορα. Όμως, η αναγκαστική υποχώρηση καταδεικνύει ότι κάθε επίδειξη σθένους ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις.

Η ασφάλεια των παιδιών είναι η πρώτη και ευκολότερη γραμμή άμυνας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο αμφιλεγόμενος Online Safety Act είναι δημοφιλής επειδή παρουσιάστηκε ως μέσο προστασίας των παιδιών από επιβλαβές περιεχόμενο.

Το Συντηρητικό Κόμμα δεσμεύτηκε να υποστηρίξει τη νέα αυστραλιανή νομοθεσία που απαγορεύει τα social media για άτομα κάτω των 16 ετών. Η επικεφαλής των Tories, Kemi Badenoch, υποστηρίζει ότι ενώ οι ενήλικες μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους, οι νέοι χρειάζονται προστασία. Δεν θα προκαλέσει έκπληξη αν το Ηνωμένο Βασίλειο θεσπίσει παρόμοια απαγόρευση. Όμως, πόσο καιρό θα διαρκέσει ο διαχωρισμός μεταξύ προστασίας περιεχομένου για ενήλικες και παιδιά, δεδομένων των ανησυχιών σχετικά με την παραπληροφόρηση;

Ο Μασκ ισχυρίζεται ότι υπάρχουν δυνάμεις που επιθυμούν να τον λογοκρίνουν. Ωστόσο, το Grok δεν είναι παράδειγμα λογοκρισίας, και η αντιπάθεια προς το πρόσωπό του εντείνεται από τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί την πλατφόρμα του για να αποσταθεροποιεί φιλελεύθερες κυβερνήσεις. Μέχρι στιγμής, οι πολιτικοί αποφεύγουν να απαγορεύσουν τον Χ, αναγνωρίζοντας τα επιχειρήματα για την ελευθερία του λόγου, αλλά και το γεγονός ότι οι τοξικές κοινότητες που βοηθά ο Μασκ να συγκροτηθούν θα βρουν αλλού καταφύγιο.

Τα αυταρχικά καθεστώτα μπλοκάρουν ή περιορίζουν αμερικανικές πλατφόρμες. Τα δημοκρατικά κράτη αντιστέκονται σε τέτοιες λύσεις, αλλά οι ψηφοφόροι τους συχνά είναι πιο δεκτικοί σε απαγορεύσεις και ρυθμίσεις απ’ όσο θα ήθελαν οι υποστηρικτές των πολιτικών ελευθεριών. Ακόμη και αν τα κράτη δεν φτάσουν σε απαγορεύσεις, οι ρυθμιστικές αρχές επιβάλλουν υψηλά πρόστιμα που αναγκάζουν τις εταιρείες να συμμορφωθούν ή να περιορίσουν τις υπηρεσίες τους.

Οι συνέπειες για τις κυβερνήσεις που θα αντιμετωπίσουν τους τεχνολογικούς γίγαντες που υποστηρίζονται από τον Τραμπ θα μπορούσαν να είναι δαπανηρές, αλλά είναι σαφές ότι οι κοινωνίες ενδέχεται να μη ανεχθούν κοινωνικούς κανόνες που διαμορφώνονται από τα άτυπα ήθη των τεχνολογικών ολιγαρχών. Ο Μασκ, κάποτε αντικείμενο θαυμασμού, είναι πλέον ένας καταστροφικός πρεσβευτής για τους ηγέτες της τεχνολογίας.

Δεν πρόκειται μόνο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η Apple και η Meta αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη βρετανική κυβέρνηση σχετικά με το end-to-end encryption, το οποίο, σύμφωνα με τις αρχές, διευκολύνει τρομοκρατικά και εγκληματικά δίκτυα.

Ο κίνδυνος για τις εταιρείες τεχνολογίας είναι η υπόθεσή τους ότι είναι άτρωτες. Μπορεί να αισθάνονται ασφαλείς σήμερα, αλλά η υποστήριξη των Maga Republicans δεν είναι κάτι που πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Το trustbusting της δεκαετίας του 1890 και του 1900 έδειξε ότι ακόμη και τα ισχυρότερα αμερικανικά μονοπώλια μπορούν να τιθασευτούν. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα μελλοντικό techlash όπου λαϊκιστές στις ΗΠΑ θα ρυθμίσουν ή θα διασπάσουν τους φαινομενικά αδάμαστους τιτάνες.

Παρά τις εμπορικές απειλές του Τραμπ, φαίνεται ότι το κλίμα έχει αλλάξει. Οι απαιτήσεις για περισσότερη προστασία αυξάνονται και βρισκόμαστε μόνο στην αρχή του κύματος της τεχνητής νοημοσύνης. Μόλις οι πολιτικοί νιώσουν πιεσμένοι από τους ψηφοφόρους τους, η αλλαγή μπορεί να έρθει γρήγορα.

Οι πανίσχυροι άρχοντες της τεχνολογίας μπορεί μια μέρα να αποδειχθούν ο τέλειος εχθρός για τους φιλόδοξους πολιτικούς. Ίσως θα ήταν συνετό να σταματήσουν την επίδειξη ισχύος και να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στις κοινωνικές ανησυχίες.

Μια μεγάλη μετατόπιση μπορεί να μην είναι άμεση. Όμως λίγες κοινωνίες θα επιτρέψουν επ’ αόριστον οι κώδικες και οι νόμοι τους να καθορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες με ριζικά διαφορετικές αξίες. Ένα διαχρονικό θέμα της πολιτικής είναι η επιθυμία των ψηφοφόρων να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους. Το να λένε οι ολιγάρχες της τεχνολογίας στον κόσμο να "χωνέψουν" τις αλλαγές, δεν αποτελεί τρόπο επανάκτησης του ελέγχου.