Στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής βρέθηκε το Νέο Δελχί αυτή την εβδομάδα, φιλοξενώντας τους κορυφαίους ηγέτες της τεχνολογίας στο India AI Impact Summit 2026. Ενώ η ατζέντα επικεντρώθηκε στα νέα μοντέλα και την κοινωνική τους επίδραση, μια απρόσμενη στιγμή λίγων δευτερολέπτων πάνω στη σκηνή μονοπώλησε το ενδιαφέρον, αποκαλύπτοντας τις βαθιές ρωγμές στον κλάδο.

Κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης ομαδικής φωτογραφίας με τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι, οι επικεφαλής δύο εκ των ισχυρότερων ανταγωνιστικών εταιρειών φάνηκαν να αποφεύγουν μια συμβολική χειρονομία ενότητας. Ο Σαμ Άλτμαν της OpenAI και ο Ντάριο Αμοντέι της Anthropic, αν και στέκονταν δίπλα-δίπλα, επέλεξαν να μην πιαστούν χέρι-χέρι, την ώρα που οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι ακολουθούσαν την προτροπή του Μόντι για μια πόζα με υψωμένα χέρια. Αντίθετα, οι δύο άνδρες ύψωσαν τις γροθιές τους αποφεύγοντας τη σωματική επαφή – μια διακριτική απόκλιση που γρήγορα έγινε αντικείμενο σχολιασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εικασιών στον κλάδο.

Στη σκηνή βρίσκονταν επίσης ο Σούνταρ Πιτσάι και ο Αλεξάντρ Ουάνγκ, υπογραμμίζοντας το γεωπολιτικό και εμπορικό βάρος που έχει αποκτήσει η σύνοδος, καθώς η Ινδία επιδιώκει να τοποθετηθεί ως κεντρικό πεδίο για την επόμενη φάση υιοθέτησης της τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, η αμήχανη αλληλεπίδραση Άλτμαν και Αμοντέι υπενθύμισε σε όλους το κοινό τους παρελθόν που εξελίχθηκε σε μια έντονη αντιπαλότητα.

Η σχέση μεταξύ των δύο ανδρών έχει τις ρίζες της σε μια συνεργασία που διασπάστηκε οριστικά. Ο Αμοντέι, μαζί με αρκετούς συναδέλφους του, αποχώρησε από την OpenAI νωρίτερα μέσα στη δεκαετία, εκφράζοντας ανησυχίες ότι η κούρσα για την εμπορευματοποίηση όλο και πιο ισχυρών συστημάτων ενδέχεται να ξεπερνά τον ρυθμό ανάπτυξης που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια. Η αποχώρηση αυτή οδήγησε στη δημιουργία της Anthropic, η οποία οικοδομήθηκε ρητά πάνω σε ένα ερευνητικό και διοικητικό μοντέλο "πρώτα η ασφάλεια".

Αυτή η διάσπαση αποκρυστάλλωσε δύο αντικρουόμενα οράματα για την κλιμάκωση της τεχνητής νοημοσύνης: Το ένα δίνει έμφαση στην ταχεία διάθεση και στη μαζική προσβασιμότητα, ενώ το άλλο υποστηρίζει μια πιο μετρημένη κυκλοφορία, ευθυγραμμισμένη με αυστηρές στρατηγικές και μετριασμό των κινδύνων. Η στιγμή στο Νέο Δελχί ήταν η οπτικοποίηση αυτής ακριβώς της ιδεολογικής και επιχειρηματικής σύγκρουσης.